At Vance - Only Human

At Vance - Only Human

Label : AFM Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : Het leuke van het runnen van een webzine is dat je regelmatig heel leuk plaatwerk binnen krijgt van bands waar je het bestaan nog nooit vermoed had. Neem nou het Duitse At Vance, ik had nog nooit van die klanten gehoord, maar het bleek dat 'Only Human', de schijf die bij mij in de bus belandde, alweer hun vijfde plaat was. Hmm, heb ik iets gemist?

Na het beluisteren van 'Only Human' kan ik daar wel bevestigend op antwoorden, want dit is verre van slecht. In eerste instantie dacht ik hier te maken te hebben met een geinig Power Metal bandje, maar na wat luistersessies ben ik er achter gekomen dat het iets dieper gaat. Dieper in de zin van roots welteverstaan, want ik ben tot de conclusie gekomen dat At Vance gewoon een harde versie van Rainbow is (en dan bedoel ik dus wel de Rainbow na het Ronnie James Dio tijdperk). Ik bedoel, songstructuren, solo's, koortjes, sfeer, opbouw, wisselwerking tussen gitaar en keyboards, het is net of Meneer Blackmore himself als souffleur langs de kant zat tijdens de opnames van deze, overigens prima, schijf.

Zoals ik al zei, een harde versie van Rainbow, maar dat heeft er natuurlijk alles mee te maken dat er 20 jaar na de gloriedagen van dat combo gewoon harder gespeeld wordt, en uiteraard zijn de opnametechnieken tegenwoordig stukken beter, dus klinkt het werkelijk als een klok. Qua nummers is het wel vrij herkenbaar. De snelle rakkers staan erop ('The Time Has Come', 'Take Me Away', 'Witches Dance'), gebruikelijk mid-tempo spul ('Only Human', 'Take My Pain'), de epische werken 'Time' en (let op, daar komt ie) 'Fly To The Rainbow', het wat orintaals klinkende 'Sing This Song', een ballad in de vorm van 'Wings To Fly'. Wat ook niet ontbreekt is een klassiek stuk, de heren van At Vance hebben op een leuke wijze een stuk van Vivaldi gecoverd ('De Vier Jaargetijden - Lente'), en om nog even extra duidelijk te maken dat Rainbow ht grote voorbeeld is: men heeft het Russ Ballard nummer 'I Surrender' gecoverd, welke het meest bekend werd in de versie vanjuist ja, Rainbow.

Nou vind ik dat allemaal geen probleem, want ik mag nog steeds graag luisteren naar die ouwe rotten, en deze moderne versie bevalt me ook uitstekend. Originaliteit is uiteraard ver te zoeken, maar goed, daar zijn de heren dan ook niet op uit. Gewoon een lekkere plaat zonder pretenties.

<< vorige volgende >>