Icarus Witch - Capture The Magic

Icarus Witch - Capture The Magic

Label : Remedy Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Eddy : Te laat, de muziek van komt echt dik twintig jaar te laat. Natuurlijk moet ik mijn geest een beetje proberen open te houden voor de groepen die nu pas over de brug komen met het oude soort metal in de vorm van oude Queensryche, Iron Maiden en Fates Warning, maar deze Amerikaanse band heeft niet echt zijn best gedaan om hun sound een beetje aan te passen aan de standaards van tegenwoordig. In mijn oren klinkt deze plaat 'Capture The Magic' echt zo als die werd opgenomen met de studiogereedschappen van de vroegere jaren.

Aangaande het feit dat deze band net nieuw is, opgericht ergens in 2004 en dat daarom het geluid wel wat moderner vast gelegd had kunnen worden, kunnen de composities van deze korte plaat (veertig minuten) niet echt tippen aan de debuutschijven van de bovengenoemde klassieke bands. Vooral de gitaarsolo's vind ik nogal rommelig klinken, het lijkt vaak dat de gitarist teveel noten per vierkante centimeter wilt laten horen waar door ik het idee krijg dat deze goede man in studio vaak met zijn eigen vingers in de knoop is geraakt. Vroeger zou hij met deze rommelige solo's weg zijn gekomen, tegenwoordig wordt er iets meer en beters van de snarenplukkers verwacht. En dan die zanger Matthew Bizila, die komt mij veel te geforceerd over. Hij lijkt zijn stem teveel in de richting van een Geoff Tate of Paul Di'Anno te willen pushen, hij klinkt in ieder geval niet erg natuurlijk voor mij. Toch denk ik dat veel metal fans van de oude school dit product wel kunnen pruimen, de plaat is jammer genoeg op het bureau van de verkeerde Lords medewerker terechtgekomen. Het blijft altijd een kwestie van verschillende smaken waar we mee te maken krijgen, ik kan mij jammer genoeg niet aansluiten bij de groep recensenten die dit geval wel iets hoger kunnen inschatten. Een nummer die ik wel enigszins positief kan benaderen is de Ozzy cover S.A.T.O. en dit komt dan vooral door gast George Lynch (ex-Dokken) die laat horen hoe een solo wel gespeeld moet worden. Sorry heavy mannen, ik denk zeker dat er recensies komen die voor jullie leuker zijn om te lezen, probeer daar je voordeel uit te halen en probeer deze maar gauw weer te vergeten.

<< vorige volgende >>