Tool - 10,000 Days

Tool - 10,000 Days

Label : Sony Music Entertainment | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Richard V. : Na de release van het sublieme 'Aenima' verwierf Tool de status van beste post-moderne metal band. De complexe songstructuren, hypnotiserende ritmes en fraaie vocalen bezorgden de band wereldwijd een enorme fanschare. Met 'Lateralus' slaagde de band erin haar status te consolideren. De verwachtingen voor '10.000 Days' waren dan ook hooggespannen. Het vierde Tool album werd al in 2005 verwacht, maar door zanger Maynard Keenan's verbondenheid met A Perfect Circle duurde het allemaal wat langer. Bovendien kijken de bandleden niet op een maandje meer of minder in de studio. Ze maken het nog niet zo bont als Axl, maar een jaartje in de studio is ook deze heren niet vreemd.

Om een cd goed te kunnen beoordelen moet je 'em een paar keer luisteren. In het geval van Tool kun je daar rustig een minimum van tien speelbeurten voor uittrekken. Dat aantal heb ik er inmiddels opzitten en als Tool adept moet ik helaas concluderen dat mijn hoge verwachtingen niet zijn ingelost. De productie, zang en het spelniveau zijn uiteraard prima, de variatie is zelfs groter dan ooit, maar compositorisch wordt het niveau van de illustere voorgangers menigmaal niet gehaald.

Openingsnummer en single 'Vicarious' laat een vertrouwd Tool geluid horen; donker, bezwerend met fenomenale instrumentale passages. Ook 'Jambi' is geweldig, dit nummer heeft een van de beste Tool riffs en is heerlijk complex. Instrumentaal is werkelijk genieten geblazen. De volgende twee nummers 'Wings For Marie (part 1)' en '10,000 Days (part 2)' vormen eigenlijk een tweeluik dat ruim 17 minuten duurt, maar slechts bij vlagen boeit. De intro's zijn veel te lang en de opbouw is tamelijk lamlendig. Het vijfde nummer 'The Pot' bevat ook al een matig intro, maar wordt daarna steeds beter en groeit uit tot een spetterende song. Maynard Keenan klinkt hier echter wel erg vreemd. Vergelijk zijn stem maar eens met de nummers op 'Undertow.' 'Lipan Conjuring' is een geluidsfragment dat lijkt opgenomen in Burkina Faso of bij een Indianenstam. In tegenstelling tot de vreemde sferische intermezzo's op vorige albums boeit dit echter voor geen meter. Het volgende nummer 'Lost Keys' is eigenlijk ook meer een intermezzo. Ook dit is niet erg boeiend en had qua sfeer beter op 'Operation Mindcrime II' gepast dan op een Tool album. Het nummer met de mooiste titel 'Rosetta Stoned' is het magnum opus van de plaat. Dit is op en top Tool. Super. Na deze opleving zakt de plaat helemaal in tijdens het ruim zeven minuten te lang durende 'Intension'. Een bijzonder suf nummer voor Tool standaarden. 'Right In Two' is gelukkig weer een stuk beter en haalt eindelijk weer het niveau dat we van Tool gewend zijn. Slotstuk 'Vigniti Tres' is vermoedelijk het saaiste stuk geluid dat de band ooit op plaat zette, vijf minuten pure tijdverspilling. Te oordelen naar het vervormde geluid denk ik dat je dit nummer achterstevoren moet luisteren, maar dat is met een cd iets lastiger dan met een elpee. Al met al een miserabele afsluiter.

Als fan ben ik dus danig teleurgesteld. Tool levert met '10,000 Days' weliswaar geen slechte plaat af, maar op basis van 'Aenima' en 'Lateralus' verwacht je gewoon veel meer van deze getalenteerde heren. Ik zou graag de loftrompet over dit album blazen, maar er zijn ditmaal te veel valse noten. Heel erg jammer want een volgende studioplaat verschijnt niet voor 2010.

<< vorige volgende >>