Noekk - The Grimalkin

Noekk - The Grimalkin

Label : Prophecy Productions | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Als we ons een weg gebaand hebben doorheen het stekelige struikgewas gluren we binnen in een half vervallen huis. De kozijnen zijn afgebladerd en een penetrante geur van vermolmd hout en vergane glorie prikkelt onze zintuigen. De onderliggende gedachte dat we ons altijd dicht bij de rand van de onderwereld bevinden, zelfs al staat een stralende zon hoog aan de hemel, is overal aanwezig in de muziek van Noekk.

Vorig jaar verraste dit nieuwe project van ex Empyrium leden Schwadorf en Helm - hier verdoken onder de koosnaampjes F.F. Yugoth en Funghus Baldachin - vriend en vijand met een memorabel en lichtjes fantastisch debuut 'The Water Sprite'. Nu is er al een tweede album en het is nog meer verbluffend dan zijn voorganger. Was daar nog sprake van enige compactheid, hier gaan de innovatieve muzikanten voluit in drie lange composities, respectievelijk elf, tien en twintig minuten lang. Als dat geen prog is! Inderdaad, het is progressieve muziek, maar van een soort die amper in woorden te vatten is. Ik kan me hier enkel beperken tot enige woord spielerei en dan nog schiet ik schromelijk te kort om iets ongrijpbaars bevattelijk te maken. Noekk is muziek voor fijnproevers. Adepten die hun smaak niet laten zegevieren in grote stadions, maar gniffelend wegkruipen in een hoekje om solitair te genieten van zoveel moois. En Noekk zelf zal zich waarschijnlijk ook best voelen met deze ietwat elitaire en verheven status, in plaats van het grote succes na te jagen. Toch is enige erkenning zeker gerechtvaardigd, en daar gaan we nu iets aan doen!

Hoe kan men een beeld vormen van deze drie veelomvattende composities die samen de tweenveertig minuten luisterplezier van 'The Grimalkin' vormen? Nummers met veel afwisseling, waar ingetogen pianostukjes overgaan in stevige gitaarriffs, gezwollen maar krachtige zang die even later gedempt wordt tot vertel- en fluistersterkte. Fraaie akoestische gitaarpartijen. Meeslepende mellotron klanken die het beste van de jaren zeventig naar boven brengen. Progressieve toetsenpartijen (halverwege het tweede nummer, de titel track) die meer gemeen hebben met Riverside en Green Carnation dan met de oudere garde. Al is het geluid van het instrumentarium onmiskenbaar als 'vintage' te omschrijven. De laatste track 'Codex Deserta' is mijn favoriet van het moment en draagt een beetje de sfeer van de woestijn in zich. Een uitgesponnen song met vele schakeringen. Beeld je een riff in die verwant is aan 'Gypsy' van Uriah Heep, vermengd met oosterse invloeden. Denk aan een dragende stem die de intensiteit van Nick Cave, John Cale, Warren Zevon en Captain Beefheart verenigt in n vocale manifestatie. De groten der aarde die respect afdwingen door hun talent en eigenzinnigheid. Al is elke vergelijking die ik hier opper neergeschreven met pijn in het hart, want Noekk is te uniek om deze vergelijkingen te laten kloppen.

Waar gaat dit album over? De muziek van Noekk is genspireerd door de natuur zoals voorheen vermeld, maar ook over alle verborgen dingen die Baldachin fascineren. 'The Grimalkin' zelf is genspireerd door een vreemd schilderij van de Noorse artiest Theodor Kittelsen, dat hem een zekere angst aanjaagt. Het beeld van een heks in de bergen, zittend aan een weefgetouw, die een portie 'slechtheid' in de wereld inweeft. Met enige knipoog naar H.P. Lovecraft, beweren ze dat het kwade altijd deel heeft uitgemaakt van deze wereld. 'The Grimalkin' is een nieuw meesterwerk dat warm aanbevolen is aan iedereen die houdt van avontuurlijke muziek.

<< vorige volgende >>