Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Joe Satriani - Super Colossal

Joe Satriani - Super Colossal

Label : Epic | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Richard V. : Joe Satriani is een schoolvoorbeeld van muzikale evolutie. Hij debuteerde 20 jaar geleden met het experimentele 'Not Of This Earth' waarop hij liet horen een veelzijdig gitaartalent te zijn. De composities op die plaat waren weinig bijzonder, maar vanaf 'Surfing With The Alien' en 'The Extremist' had Satriani een stijgende lijn te pakken. De arrangementen werden beter en zijn soms verbazingwekkende solo's stonden meer in het teken van de nummers. De culminatie van zijn muzikale talent en snarentovenarij was 'Crystal Planet', een gevarieerde instrumentale cd met sublieme composities en wonderschoon spel. Na dat hoogtepunt sloeg Joe aan het experimenteren met wisselende resultaten. 'Engines of Creation' was voor veel fans een teleurstelling, maar met 'Strange Beautiful Music' en 'Is There Love in Space' revancheerde hij zich. Onlangs verscheen Joe's tiende, volledige instrumentale studio album: 'Super Colossal'.

'Super Colossal' is zonder twijfel Joe's meest gevarieerde en uitgebalanceerde plaat. De werkelijk enorme variatie aan gitaargeluiden, muziekstijlen, rtimes en arrangementen is ongekend en zijn spel is als vanouds likkebaardend lekker. Dit is gitaarkunst van de bovenste plank. Na enkele speelbeurten wordt duidelijk dat 'Super Colossal' een van Joe's beste albums is. De plaat is werkelijk helemaal af!

Het titelnummer opent de cd in een ongebruikelijk, merkwaardig ritme, maar vanaf 'Just Like Lightning' is het genieten geblazen. Ontspannen grooves en lekkere solo's. 'It's So Good' klinkt erg vrolijk en doet denken aan het lichtvoetige werk van Sugar Ray. 'Redshift Riders' is een geweldig nummer dat herinnert aan Joe's topdagen tijdens Crystal Planet. 'Ten Words' is een ingetogen nummer dat Joe schreef na het drama met het World Trade Center in New York. Het Sting achtige 'One Robot's Dream' kent een nogal abstract ritme en is net als het nummer erna 'The Meaning Of Love' bijna hypnotiserend. 'Theme For A Strange World' heeft kekke riff en doet opnieuw denken aan Joe's werk op 'Crystal Planet.' Het een-na-laatste nummer 'A Love Eternal' is een mooi ingetogen stuk en vrij typerend voor Satriani, op vrijwel elk album staat een soortgelijk liedje. 'Crowd Chant' is een nummer waarin Satch improviseert op publieksgezang. Een vreemde eend in de bijt die het live waarschijnlijk wel goed zal doen, maar waar je thuis of onderweg met je I-pod weinig mee kunt. Een rare afsluiter.

'Super Colossal' kent dus een apart aperitief en een vreemd dessert, maar de hoofdmaaltijd smaakt uitstekend. Chef Joe serveert ons weer de lekker gitaarhapjes. Kunnen we dan nergens over zeiken? Jawel, de hoes. Met uitzondering van 'Engines of Creation' siert altijd een foto of tekening van Joe de hoes van zijn albums. Nu is Joe bepaald geen Carmen Electra of Salma Hayek of George Clooney of Brad Pitt (naar gelang uw voorkeur) en met een titel als 'Super Colossal' pluk ik binnen 1 minuut een mooie foto van de NASA website. Hoog tijd voor een gesprek met zijn art director dus. Maar dat is gelul in de marge. De muziek is top. We kunnen deze cd dan ook in 2 woorden samenvatten: Super Joe!

<< vorige volgende >>