Madder Mortem - Desiderata

Madder Mortem - Desiderata

Label : Peaceville | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : PAS OP! Bevat betweterige inhoud!

Er heerst een bedompte grafstemming bij Lords Of Metal. Het is half maart, maar het vriest alsof de Elfstedencommissie de Beerenburg weer tevoorschijn kan halen. Ook binnen is het diep onder vriespunt. berlord Horst pulkt chagrijnig aan z'n zorgvuldig getrimde, grijzende stoppelbaard en zijn ogen dobberen verdwaald op de dik gelaagde wallen. Webmeester Judge M. zit voorovergebogen op zijn bureaustoel, met z'n hoofd tussen zijn handen ingeklemd om vergeefs de plots opgekomen krijsende kater in zijn kop weg te drukken, en ook de overige Lords Of Metal-scribenten staren doelloos voor zich uit en hangen lamlendig tegen muur of tafel, alsof ze zojuist een spelletje mens-erger-je-niet met de gevangenbewaarders van de Abu Ghraib-gevangenis hebben gespeeld. En verloren

Nee, het is geen vrolijke boel op het LoM hoofdkwartier. Wat ligt hier aan ten grondslag? Is het een verlate winterdepressie en worden ze mistroostig van het uitblijven van de lente, of heeft het een diepere, meer rechtvaardige reden? U raadt het al: er is inderdaad meer aan de hand. Te meer daar niet iedereen voor verzopen katje speelt en tussen al die laatst versnoepte oortjes n medewerker juist de vrolijkheid zelve is. Met een brede grijns heeft hij zijn bureau leeg geveegd, is er op geklommen en staat enthousiast te air-gitaren, fake drummen en headbangen op de CD die op dat moment op redelijk asociaal volume het humeur van de overige aanwezigen verder tart. Koen fluistert in Carl's oor: "Ik word af en toe helemaal gek van die gozer. Als hij die CD hierna nog een keer draait, dan mep ik 'em ondersteboven en zet een CD van Necrophagia op. Terwijl Carl goedkeurend knikt, ziet hij Jill stilletjes sluipen naar de stereo-installatie. Plots doorbreekt een stilte op oorverdovende wijze de galmend, epische metal en roept Jill gergerd naar de halvezool die zijn bureau vertrappelt: "Zeg Doccie, nou weten we het wel dat je dit leuk vindt. Denk je ook nog eens aan de anderen? Zo direct zijn zelfs Dennis en Nima nog blij met mij als ik weer Slipknot's 'People = Shit' ga karaoken. Terwijl alleen Tormentor Erich tijdens deze laatste opmerking even heel vies naar Jill kijkt, laat de rest van de aanwezigen gezamenlijk als de bassen uit het Urker Mannenkoor een sonore brom van instemming horen.

Miskend en vervuld van onbegrip klautert Evil Dr. Smith van zijn bureau en zijn humeur dreigt zich volledig te hebben aangepast aan de meerderheid. Toch verbijt hij zich nog even en richt zich tot zijn collegae die ineens, dankzij de klanken van de ondertussen door Vera opgezette CD van Riverside, al een heel stuk minder wezenloos ogen. "Ja ja, dit vinden jullie wl goed, bijt Dr. Smith hen sarcastisch toe, om vervolgens, minder hardvochtig te vervolgen: "en dat kan ik me goed voorstellen. Maar wat ik dan niet begrijp, is waarom "mijn bandje nog steeds niet vol van bewondering op ieder mans lip ligt. Wat is dat toch? Waarom wordt deze band nog steeds niet in dezelfde adem genoemd als Opeth, Pain Of Salvation, Riverside, Candlemass, Anathema en Evergrey? En onwillekeurig laat Dr. Smith zijn blik rusten op Sjak, die schuldig naar z'n afgetrapte werkschoenen staart en murmelt: "Tsja, goh nou, ik weet nie'. "Dat is precies wat ik bedoel, reageert de Doc met een vreemd soort triomfantelijkheid in zijn stem. "er is namelijk geen enkele verklaring voor. Deze band heeft alles in zich. Het is progressief, maar zeker geen ontoegankelijke wirwar van abracadabrametal. Het is doomy en gloomy, maar niet zo nihilistisch eencellig als Khanate of pathetisch neerslachtig als My Dying Bride. Het is pakkend, maar niet zo stuitend catchy als Hammerfall. Het is vervuld van gelaagde emoties en de composities luisteren als duistere sprookjes en vervalt nergens in overdreven dikdoenerij. Pakkende hooks, zinderende riffs, hallucinerende zanglijnen, spannende opbouw, explosieve uitbarstingen, alles klopt gewoon aan deze band.

"Nou, het is geen Tool, reageert Richard V. droogjes. "Daarbij mislukt elke foto die ik van de zangeres neem, provoceert Marcel nog even verder. "En die miep moet ook haar muil 'es houden, sneert Horst, "na het openingsnummer was ik alweer dringend toe aan een andere CD. "Okay, het staccato voortbeukende openingsnummer is nou net het minste nummer van de CD. Daarbij is hun donkere, episch voortslepende metal misschien een kwestie van even wennen, ook wat betreft de zangeres, maar waar de laatste tijd iedereen de mond vol heeft van de imposante longinhoud van de zangeres van Benedictum, daar creert deze Agnete M. Kirkevaag met haar eigengereide zangstijl een uniek geluid in de metal. Technisch gezien wellicht niet vlekkeloos, maar zo vervuld van mystiek, spanning en emotie, dat alleen een zak hooi er geen kippenvel van zal krijgen. Luister eens naar haar gepijnigde uithalen in 'Changeling', daar zit meer pijn, woede en frustratie in dan alle gruntende death metal meisjes bij elkaar. Of luister eens naar de voortjakkerende Iced Earth-riff halverwege 'Plague On This Land': zo heeft Jon Schaffer ze al in geen jaren meer geschreven. Dat zou juist jij moeten aanspreken, chef Horst. "Hmmm, brombeert Horst, "too bad, so sad, dan moet ik dat maar missen. "Tsja, tegen zoveel relativisme is geen kruid gewassen, zegt Disappointed Dr. Smith ontmoedigd en hij geeft de moed op. "Misschien vergaart de band nog een cultstatus als bijvoorbeeld Psychotic Waltz en Fear Of God, maar op het hoofdpodium van WOA zal nimmer de band staan dat het verdient. Maar hopelijk laat de lente door deze winters gekleurde plaat nog lang op zich wachten. Terwijl Doctor Smith, teleurgesteld door de reacties van zijn collegae, naar buiten loopt om in een Maartse bui een frisse neus te halen, hoort hij schuin achter zich een stem in zijn oor fluisteren: "H Doccie, je hebt helemaal gelijk hoor. Madder Mortem is een fantastische band. Ze zijn gewoon te goed om door de metalmassa begrepen te worden. Daar zelfs de grootste betweter af en toe bevestiging nodig heeft, ontdooit Evil Doc's bevroren grimas en kruipt er toch weer een glimlachje op zijn mond Er is nog hoop!

<< vorige volgende >>