Sepultura - Dante XXI

Sepultura - Dante XXI

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Vera : In maart start voor Sepultura een uitgebreide Europese tournee samen met In Flames. Wegens recente gezinsuitbreiding zal drummer Igor Cavalera niet van de partij zijn, maar voor de fans is het natuurlijk nog belangrijker dat de bekendste Braziliaanse metal band tegen die tijd een nieuw album in de winkels heeft liggen. En nog opwindender: 'Dante XXI', inmiddels het vierde studio album met zanger Derrick Green, is een knaller geworden. Hiermee bedoel ik niet dat er zonder verpozen doorgeramd wordt en de tribal invloeden naar het rijk der fabelen verwezen zijn, maar dat ik versteld sta van de perfecte balans tussen meedogenloos hard (en boos!) en opmerkelijke verfijning die de band weet te vinden op 'Dante XXI'. Het woord 'verfijning' in een Sepultura bespreking? Toch wel, want het zijn nu niet alleen etnische invloeden waarmee de band zijn beenharde thrash core opluistert, maar ook heuse strijkers. Zij het mondjesmaat natuurlijk, de hoofdmoot blijft een gestructureerde loeiharde metal parade.

Na een bezwerend intro gaat de band er meteen hard tegenaan in compacte nummers als 'Dark Wood Of Error' en 'Convicted In Life'. Helse ritmes, laaggestemde gitaren die onverminderd gegeseld worden en de brullende vocalen van Derrick. Geregeld doorkliefd door een scherpe solo van Andreas Kisser. De eerste kentering ervaren we bij de oosterse klanken aan het begin van 'City Of Dis', een kwaad gezongen hoogtepunt met apocalyptisch gitaarwerk. In het volgende 'False' lijken we even terug te keren naar het geluid van 'Chaos A.D.' In elk geval kreeg ik enkele territoriale visioenen bij dit nummer.

Natuurlijk bevat dit album de kenmerkende strakke riffs en verpulverende drums, aangevuld met donkere, gesproken stukken in 'Fighting On'. Er staan vier in het oog springende intro's op dit album, de thuis van instrumentale uitstapjes. Dreigende cello's vormen 'Intro # 2' dat vloeiend overgaat in draaiende, echo├źnde riffs van 'Ostia', een absoluut hoogtepunt van de plaat waar prachtige violen een verzachtend effect bewerkstelligen tussen uitbarstingen van ontembare energie. Wat een prachtig nummer, dat eindigt met het geluid van brandend vuur. Er brandde duidelijk een vuur in de mannen toen ze dit album maakten! Afwisselend enkele beenharde tracks ('Nuclear Seven' is megavet!) met spetterende gitaarwerk en brullende slogans en dreigende strijkers. Het is een combinatie die werkt en die uiteindelijk leidt tot een grandioze apotheose in 'Intro # 3' en het magistrale 'Still Flame' dat aanvangt met etnische gezangen, vervolgt met een melancholieke interactie tussen drums en violen en zich pas naar het einde toe ontlaadt in gitaren en zang. Voor mij is 'Dante XXI' het beste album dat Sepultura gemaakt heeft sinds 'Chaos A.D.'! Op 20 maart ligt ie in de winkels.

<< vorige volgende >>