Madder Mortem - All Flesh Is Grass

Madder Mortem - All Flesh Is Grass

Label : Century Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Het zal zo'n 2 jaar geleden geweest zijn dat ik met een schok las dat mijn favoriete zangeres Dawn Crosby (Detente/Fear Of God) was overleden aan, God jawaaraan eigenlijk (het altijd romantisch klinkende, maar vaak treurig aflopende 'rock&roll way of life'?) In ieder geval wist ik toen dat ik nooit meer hoefde te rekenen op een vervolg van de enige, maar magistraal mysterieuze 'Within The Veil' van Fear Of God. Treurig berustte ik in dit gegeven dat er geen vervolg meer zal komen op deze persoonlijke klassieker van progressieve, onheilspellende thrash met een zangeres die werkelijk alles uit haar boezem haalde om middels fluisteren, schreeuwen, zingen, hijgen en huilen de muziek die unieke identiteit mee te geven. MAAARRRRRRRRRRRR: Ik heb nu een nieuwe favoriete metalzangeres en zij is genaamd: Agnete M. Kirkevaag! GODVERDOMME! WAT KAN DAT WIJF ZINGEN! Nee, geen lief engeltjes-gezeik als Lacuna Coil, The Gathering, After Forever, Within Temptation* en weet ik veel wat. En nee, niet dat gerochel als de meisjes van Kittie, of good old Sabine van Holy Moses. Excusez les moi, maar dit wijf heb me toch een geweldige strot! Groot bereik, zuiver, superkrachtig, divers, expressief, intens en vooral ook met duidelijk veel bezieling. Verdomme, ik zit hier voor m'n pc gewoon op m'n bureaustoel te springen en mezelf een whiplash te headbangen tijdens 'Breaker Of Worlds' en 'To Kill And Kill Again' (vooral de coda's van beide songs zijn overdonderende, explosieve vocale uitbarstingen!). Nu wordt ze in de bio zelfs vergeleken met Diamanda Galas, en ondanks dat deze stemvirtuoos natuurlijk eindeloos veel excentrieker en extremer is, kan ik me op sommige momenten wel vinden in deze vergelijking. Want het kan heel goed zijn dat je aan haar stem zou moeten wennen. Maar op de half ballad, half powermetalized 'Turn The War On' lijkt de stem in het begin vooral op iemand anders: Annie Lennox (h, dat mens kan goed zingen, daar is niks mis mee. Ja, de verkeerde muziek, okay) Maar deze Noorse mevrouw zing dus al sinds 1993 in de band Mystery Tribe, welke ten tijde van hun eerste demo is gewijzigd in de naam Madder Mortem. Ze blijken in 1997 al een independent EP en in 1999 de cd 'Mercury' te hebben uitgebracht. Overeenkomstig met de zangeres is de begeleidingsband ook niet voor een kleintje vervaard en geven een uitermate boeiende variant van progressieve, maar zeer stevige metal dat naar eigen zeggen hun invloeden haalt uit Black Sabbath, Faith No More, Darkthrone en ook modern klassiek als Arvo Prt. Eh, wat zeg ik: begeleidingsband? Oh, sorry, dat bedoelde ik niet: daar spelen ze veel te goed voor. En dan is de productie ook nog eens keer hartstikke vet. Het enige kleine minpuntje is wel dat de 2 eerste nummers, 'Breaker Of Worlds' en 'To Kill And Kill Again', m'n favoriete tracks zijn en dat daarna de overige songs toch net een ietsiepietsie miniscuul klein stukkie minder intens en 'origineel' zijn. Als een volgende plaat in zijn geheel gevuld is met nummers als de 2 openingstracks van deze plaat, en de zangeres laat nog wat meer van haar vocale kunsten zien, dan wordt dat bij voorbaat mijn cd van het jaar! Maar eindelijk kan ik mijn rouwen voor Dawn Crosby beindigen. Ik zal Horst 'es vragen oftie een interview voor me kan regelen

<< vorige volgende >>