The Berzerker - World Of Lies

The Berzerker - World Of Lies

Label : Earache | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : The grinding Gremlins have turned into grooving Gizmo's.

Na twaalf jaar niets ontziend blazen met 300 blasts per minute en met een zwetend stuk papier-maché op je hoofd wil je toch wel eens een keer iets anders. Ja, je leest het goed. Australisch meest ziekelijke combo heeft de maskers afgezet en het ziedende tempo omlaag geschroefd. Goed, nog steeds ziet het gepeupel er afzichtelijker uit dan een mislukte nageboorte van een nachtmerrievrijage tussen Freddie Krueger en Erika Terpstra, en is de huidige speelsnelheid nog immer in de buurt van een Napalm Death op volle toeren, maar toch beginnen de jaren waarschijnlijk te tellen voor onze Australische Cujo's en hoeft het voor hen allemaal niet meer zo (eendimensionaal) snel. Heeft The Berzerker dan toch een knieval voor "progressie” gedaan? Puristen die hun genotsknopjes en -knuppels laten stuiteren op de lightspeed grind waarin Einstein zijn ongelijk wordt bewezen, zullen teleurgesteld zijn over de temporiseringen en zelfs enige zweem van melodie en songstructuur (!). Maar voor hen is er nog altijd Watchmaker en Sadistik Exekution. De overige extreme metalfans zullen deze lichte koersverzachting met instemmende goedkeuring beoordelen, want albums met krankzinnig snelle "gabbergrind” kan je niet eindeloos klakkeloos reproduceren. Dus in navolging van o.a. Kiss, Crimson Glory en Slipknot neemt ook The Berzerker een risico door een ommekeer in zowel hun imago als hun sound. Van hun gecamoufleerde voorgangers was dat niet altijd een onverdeeld succes, en of The Berzerker hiermee een stap hoger in de metalkaste bereikt, is ook nog maar de vraag. Daarvoor is de stijlwijziging ook te minimaal, want verwacht nu niet dat ze als The Carpenters zijn gaan klinken: The Berzerker doet zijn naam immer eer aan, ook al is het minder hysterisch hilarisch over the top en ligt het zware, zompige geluid meer op een knokig slagveld tussen voornoemde Napalm Death, Cannibal Corpse en Exhumed (check 'Burn The Evil' maar eens). Na krap 35 minuutjes zijn de Australische Gwars-on-grind alweer uitgeraasd en verrassen met een tweede gedeelte dat net zo lang duurt en volledig bestaat uit een instrumentaal, sferisch stuk gebaseerd op een minimale akkoordenschema. Enigszins eenvormig, desondanks smaakvol achtergrondmuzak, maar bovenal die daadwerkelijke muziekmetamorfose van The Berzerker en ideaal voor alle Gizmo's onder ons. Met dit stuk tonen ze dezelfde gedurfde stijlwijziging als hun performance-inspiratoren Kiss met 'The Elder' begin jaren tachtig. Die plaat flopte trouwens genadeloos.

<< vorige volgende >>