Korn - See You On The Other Side

Korn - See You On The Other Side

Label : EMI | Archiveer onder nu metal

Release type: Full-length CD

Jordy : Enkele maanden terug was ondergetekende aanwezig bij de luistersessie voor het nieuwste Korn-album 'See You On The Other Side'. En, zoals menigeen van jullie gemerkt zal hebben, was ik nog niet helemaal onder de indruk. Het klonk allemaal iets té slepend en overmatig industrial, met teveel misplaatste intermezzo's en muzikaal kontgedraai. Nu kreeg ik echter de mogelijkheid de plaat wat vaker te luisteren, wat dan ook gebeurde met de woorden van de pers promotor "je moet hem eigenlijk een aantal keren luisteren voor hij indruk maakt" in het achterhoofd.

En wat blijkt: daar zit wel zeker een kern van waarheid in! Ondanks het feit dat ik nog steeds vind dat de band regelmatig te langdradig speelt en de luisteraar te vaak laat wachten op een climax, die vervolgend niet eens komt, weet 'See You On The Other Side' per luisterbeurt een betere indruk achter te laten. En, bovenal, eindelijk is dat tergende pompeuze basgeluid van Fieldy de kop ingedrukt. Zeker, op de eerste twee albums ('Korn' en 'Life Is Peachy') was dat nog heel vernieuwend en klonk het absoluut moddervet, maar na verloop van tijd werd het eerder irritant en achterhaald. Gelukkig is dus ook op dat gebied een nieuwe richting gekozen. Minstens zo imponerend mogen de vocalen van Jonathan Davis genoemd worden. Het schreeuwerige aspect is wat meer naar de achtergrond verdreven en heeft plaatsgemaakt voor een nog sinistere Davis. En hoe vaker je ernaar luistert hoe duidelijker zijn boodschap wordt en hoe beter het geheel uit de verf komt. Zoals ik in de special over de luistersessie al verwoordde: 'Coming Undone' is de absolute stamper op de plaat en komt veruit het best uit de verf. Daar blijf ik bij, hoewel ik inmiddels wel van mening ben dat een groot aantal andere nummers op het album ook de nodige indruk maken.

En zo blijkt dus dat 'See You On The Other Side' uiteindelijk een veel beter album is dan ik aanvankelijk dacht. Grootste pré is de vernieuwingsdrift van de band, die eindelijk een aantal aloude kenmerken overboord heeft gegooid om een wat meer 'industrial' geluid te kweken. En zowaar, ook zonder Head (die God boven de dollars verkoos) weet Korn zichzelf staande te houden en zelfs te verbeteren!

<< vorige volgende >>