Terra Firma - Harms Way

Terra Firma - Harms Way

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Eigenlijk is het geen goede zaak dat ik cd's bespreek die in hoek van de stoner-scene te rangschikken zijn. Niet omdat ik de muziek niet zou begrijpen als non-smoker zijnde, maar juist omdat ik er zo onwijs te gek op kick, dat, als het maar een beetje ronkt en (g)ruist, mijn cijfers al snel in de achten en negens terechtkomen. Zo subjectief en kritiekloos als een willekeurige Republikeinse redneckpresident in Washington D.C. over de doodstraf zal zijn (om maar 'es iets te noemen): zonder fatsoenlijke onderbouwing het gewoon prima vinden! Zo ook dit Terra Firma. Hun debuut-cd uit 1998 kwam ik per toeval toentertijd tegen en heeft mij menig uurtje muziekplezier opgeleverd en ik was ook blij om te zien dat ze zelfs op de komende Dynamo Open Air zouden spelen. () Mmmh, naja: als schrale troost is er dan wel hun nieuwe cd bij mij op de deurmat terecht gekomen. En eigenlijk is er in die drie jaar niet zoveel veranderd. En misschien is dit wel een van de weinige stijlen, waarbij je met stagnatie niet automatisch van achteruitgang moet spreken, want met alles draait het bij deze muziek toch om de vibe, het gevoel en de sfeer van lang vervlogen tijden juist terug te roepen. En de geschiedenis kan je nu eenmaal niet herschrijven (of je moet Michael J. Fox heten), dus kan je hooguit in de huidige tijd maar zo goed mogelijk de oude muziek naspelen om die tijden te kunnen doen herleven. En laat dat maar aan Terra Firma over. Hun achtergrond is weliswaar wat anders dan je zou mogen verwachten op basis van hun seventies sound. Want gitarist Freddie was voorheen ook actief in de deathmetal van Unleashed en de crusty punkdeathmetal van Loudpipes. Dat zanger Lord Chritus voorheen in de cultband St. Vitus speelde verklaard hun voorliefde voor doommetal al een hele hoop meer. De lichtvoetige, instrumentale opener 'Freebassing' is wat symfonisch en 'spacier' van aard met dat zweverige keyboardriedeltje. Ik nog bijna denken dat we toch met een andere band te maken hebben, maar als 'Groundman' begint is het duidelijk: de Black Sabbathiaanse doomrock & rollmetal is eigenlijk in 3 jaar niet wezenlijk veranderd. De riffjes, de sound(effecten), de zang (hallo Ozzy!): het is meer Black Sabbath dan dat Toni Iommi zelf de afgelopen 25 jaar is geweest. Wellicht met een snufje meer tempo en rock&roll (of noem het Kyuss, Monster Magnet, Trouble en Spiritual Beggars-invloeden), maar bovenal waan ik me helemaal tussen de Vertigo-lp's van 'Black Sabbath' tot en met 'Sabbath Bloody Sabbath'. Nu zou ik natuurlijk genadeloos deze cd tot de grond toe kunnen afbranden als zijnde schaamteloze na-aperij, maar daar zijn de nummers nu net ff te sterk en te lekker voor. De stevige rock&roll-groove van 'Groundman', of nummers als 'Have Demon, Will Travel', 'Open Season' en het lange, spacey 'Steel Scale' zijn perfecte rocknummers die eigenlijk meer door stom toeval zoveel op Black Sabbath lijken, dan dat het een zoveelste variatie op een thema is. Ze zijn ook wat minder riff- en meer op melodie gericht. Terra Firma is gewoon dertig jaar te laat om net zo'n onsterfelijkheid te kunnen bewerkstelligen als hun inspiratiebron. Ach, wat ouwehoer ik eigenlijk toch weer slap: Hey, you smokeheadz! Light 'em up and roll another Terra Firma!

<< vorige volgende >>