Green Carnation - The Acoustic Verses

Green Carnation - The Acoustic Verses

Label : Sublife Productions | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : De mooiste momenten beleef je wanneer je totaal kunt opgaan in een artistieke creatie van een band en daarbij een gevoel van puurheid, gelukzaligheid en herkenning ervaart. Wanneer de combinatie van tekst en muziek rechtstreeks naar je hart grijpt en een gevoel van gelijkgestemde zielen zich van je meester maakt; deze niet zo vaak voorkomende momenten koester ik enorm. Green Carnation is daar al een aantal keren in geslaagd. De eerste keer presteerden ze dit met 'Light Of Day, Day Of Darkness', een zestig minuten durend epos dat voornamelijk uit de pen van oprichter Tchort was gevloeid. Pers en publiek erkenden unaniem de genialiteit van dit werkstuk en dit maakte dat Green Carnation hun eerste buitenlandse concert gaven voor maar liefst achtduizend fans (Wacken Open Air Festival - 2002).

Het succesverhaal ging verder met innovatieve albums als 'A Blessing In Disguise' en 'The Quiet Offspring' welke de fanschare alleen maar deed groeien en de band ook tweemaal naar het befaamde ProgPower festival in Nederland bracht. Daar al vernam ik dat er een aantal indrukwekkende plannen op komst waren. Door de jaren heen is Green Carnation geëvolueerd van Tchort's project naar een hechte band die elkaar op alle vlakken aanvult. Een bewijs daarvan is dat Tchort en zanger Kjetil Nordhus een eigen platenmaatschappij opgericht hebben, Sublife Productions. Het eerste album dat daar zal verschijnen is dit 'The Acoustic Verses' op 16 januari 2006. Zoals de titel al enigszins verraadt is dit een volledig akoestisch album, maar wel met allemaal splinternieuwe nummers. Geen recyclage of op de lauweren rusten voor de geïnspireerde band uit Noorwegen, maar een uitdagend nieuw werkstuk dat de fans met liefde in hun armen zullen sluiten, daar ben ik zeker van. De band schaart zich met dit album voorgoed in de galerij der groten, waar bands als Opeth en Antimatter op eenzame hoogte hun eigenzinnige creaties openbaren en alzo een diep respect afdwingen bij elk rechtgeaard muziekliefhebber. Ver voorbij de grens van het in hokjes denken, gaat het hier maar over één ding: een duizelingwekkend hoge kwaliteit.

Wanneer je met de beperkte middelen van akoestisch instrumentarium iemand drie kwartier ademloos kan boeien en stiekem wegvoeren uit de omringende wereld, dan behoor je tot de kleine kring van artiesten die begiftigd is met een niet te onderschatten talent. Een eerste opvallend feit is dat Kjetil zijn stem op een andere manier gebruikt en hierdoor wordt het pas echt duidelijk wat een wereldstem die man heeft. Emoties en melancholie worden geuit mits directe teksten met pakkende one-liners en een sober instrumentarium van akoestische gitaren en sfeerverhogende toetsen en synthesizers. De nummers gaan zich al vlug vestigen in je geheugen, bepaalde teksten laten je niet meer los. Een enkele maal heeft dit een licht folkloristisch karakter ('Alone'), andermaal zorgen apocalyptische sirenegeluiden op de achtergrond voor een dreigend timbre ('Maybe?'). Het instrumentale 'Child's Play part III' leunt op klassieke piano en heeft een erg simfonisch karakter. De juiste portie dramatiek komt het meest naar voor in het van strijkers zwanger zijnde 'Hightide Waves'. Opus magnum echter is het vijftien minuten durende werkstuk '9-29-045', opgedeeld in drie stukken. Beschouwend en sober maar intens, doorkliefd door een onrustbarende declamerende stem, evoluerend naar kamerbrede synthesizerklanken en dan berustend in zijn eenvoud is dit een naakte exhibitie van onwereldse schoonheid. Green Carnation heeft het talent om met elk album zijn fans sprakeloos en bewonderend achter te laten. Durf en eerlijkheid hebben geleid tot een tot op het bot vereenvoudigde versie van henzelf: de akoestische verzen. Ook live gaat de band de uitdaging aan, want hun komende concerten zullen een akoestische set van enkele nummers bevatten tussen de normale elektrische dynamiek.

<< vorige volgende >>