Deathstars - Termination Bliss

Deathstars - Termination Bliss

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder industrial / ebm

Release type: Full-length CD

Frank D. : Men neme een viertal heren die behoorlijk geobsedeerd zijn door alles wat neigt naar destructie. Je injecteert deze mannen met een shot industrial in de geest van Rammstein, Marilyn Manson en Nine Inch Nails. Voor de toegankelijkheid gooi je ook nog een scheut Sisters Of Mercy erbij "et voila”: Deathstars!

Ok, toegegeven dit is wel een erg simpele voorstelling van zaken, maar het geeft wel de kern van de nieuwste CD 'Termination Bliss' van deze heren aan. Agressiever dan op hun debuut 'Synthetic Generation' rammen de heren er lustig op los. Groot verschil met dat debuut is dat de band meer in balans lijkt te zijn. Wilde de eerste schijf nog een losse flodder bevatten, op 'Termination Bliss' zijn deze volledig achterwege gebleven. Het eerste wat in het oog springt is de strakke productie. 'Tongues' zet daarbij direct de toon. Als een meute piranha's duikt de band op de luisteraar om al het positieve uit hem weg te zuigen en te vervangen door een kille, sinistere duisternis. Gruwelverhalen over zelfmoord, oorlog, dood en destructie worden door de oren van de slachtoffers naar binnen gepompt en dat alles met een maniakale glimlach op de lippen. Dit album bevestigt de sterrenstatus die de band heeft in Scandinavië en Duitsland, waar dit soort muziek nu eenmaal groter is dan in ons kikkerlandje. Nummers als het snoeiharde maar melodieuze 'Blitzkrieg' en 'Play God' hebben een dusdanig hypnotiserende werking dat ze nog weken in je hoofd zullen nadreunen. Absoluut hoogtepunt is de verdorven en dreigende track 'Cyanide'. "Let the dark do what the dark does best....let it be darkness”, zingt Whiplasher. Jawel, dit is heel ander spul dan The Mash's 'Suicide Is Painless'. Dit is meer pijn is fijn.

Om een lang verhaal kort te maken: Deathstars komen met 'Termination Bliss' met een tweede CD op de proppen die in het verlengde ligt van het debuut, maar dit op alle fronten voorbijstreeft. Vraag is waar de grens voor deze mannen ligt... Als ze niet zelfdestructief worden, zou dit weleens nog lang niet in zicht kunnen zijn.

<< vorige volgende >>