Forsaken - Dominaeon

Forsaken - Dominaeon

Label : Golden Antenna | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Eerder dit jaar bracht Golden Lake Productions het eerste album 'Evermoore' van Forsaken terug op de markt met enig bonus materiaal. Maar nu is het tijd voor nieuw werk! 'Dominaeon' is het derde volledige album van deze traditionele doom metal band uit Malta. Ik hoef er geen doekjes om te winden: 'Dominaeon' is hun beste album tot nu toe. Was 'Anima Mundi' al een verdienstelijke hap pure doom in de rijke Black Sabbath traditie (maar mt een eigen gezicht), op dit nieuwe album is alles gewoon nog net iets beter: de zang is beter, de gitaarsolo's, het geluid, de composities kortom, verdiende 'Anima Mundi' een vette acht, dan gaan we ditmaal voor een negen qua quotering.

Toetsenist Mario Ellul heeft de band verlaten, maar de afwezigheid van toetsen vormt geen gemis en laat ruimte over voor meer verrukkelijke gitaarsolo's. Sinds de vorige release heeft Forsaken op gerenommeerde festivals als Doom Shall Rise en Keep It True gespeeld en dit heeft hun naam ongetwijfeld meer ruchtbaarheid gegeven in het buitenland.

Na een zwaar doom intro met monumentale riffs, is er in 'Dominaeon' fraai gitaarwerk en heldere zang van Leo Stivala, die heel het album in grote vorm is. Door uitgelezen versnellingen wordt deze doom metal nergens t log of langdradig. Een serene klok aan het einde van dit nummer loopt over in 'Paradigm Of Chaos' dat aanvangt met bas en geheimzinnige sfeer. Dit korte nummer wordt beheerst en weloverwogen gezongen. De herkenbare Black Sabbath riffs met galm weerklinken in 'Obsidian Dreams'. Duistere achtergrondkoren scanderen Latijnse kernspreuken. Spetterend gitaarwerk met klassieke metal inborst doet me de oren spitsen. Helemaal prachtig, ja bijna hemels, wordt het in het kalme 'The Celestial Alchemist'. 'n Welluidende titel, mooie tekst. Dit is bijna een gebed op muziek gezet met apocalyptische koorzang en naar het einde toe onrustige gitaren. Daar staan dan weer de basische maar o zo functionele doom riffs van 'Daylight Dies' tegenover, uitmuntende zang die me hier aan Dio doet denken, net als op het vorige album. Na een akoestisch, instrumentaal stukje vormen 'Kenosis', 'Wretched Of The Earth' en 'Resurgam' nog drie uit de kluiten gewassen doom tracks die verfraaid worden met weergaloos gitaarsolowerk, fluisterende en beschouwende zang tot de verrijzenis ('Resurgam') er op volgt.

Er is nog iets dat ik kwijt wil en dat me bij Forsaken altijd opvalt. Wat geniet ik van die prachtige teksten! Voornamelijk handelend over diepgaande spirituele en religieuze aangelegenheden, vol met metaforen en allegorien, zijn deze teksten van zo'n uitzonderlijke diepgang dat ze een reinigend effect op de luisteraar hebben. Het geeft een gevoel van vervolmaking om deze te volgen, uit te pluizen en dan vol overgave mee te lippen (ik waag me maar niet aan het meezingen haha). Fantastische plaat die niet uit mijn installatie weg te branden is.

<< vorige volgende >>