Dornenreich - Hexenwind

Dornenreich - Hexenwind

Label : Prophecy Productions | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Vijf jaar na 'Her Von Welken Nchten' komt het Oostenrijkse Dornenreich eindelijk met nieuw werk. De band bestaat uit multi-instrumentalisten Elviga en Valnes. Meestal aangevuld met een enkele gastmuzikant, op dit album drummer Michael Stein. Begonnen als black en pagan metal band, valt er muzikaal amper nog iets te merken van deze oorspronkelijke stijl, wat betreft gedachtengang des te meer. Nemen we alleen nog maar de hoes onder de loep, dan ademt die helemaal de sfeer van mistige, mysterieuze natuurelementen waar de mens zich nietig bij voelt. Maar de reinheid van de natuur is er om de geest te voeden met positieve energie.

'Hexenwind' staat voor het loslaten, het leegmaken van de geest om zich open te stellen voor innerlijke groei en verdere evolutie. In die optiek kan ik het beschouwen als n van de interessantste meditatieve albums die ik ooit hoorde. Niet van het soort van yogi's op zwevende matten, maar om individueel te herbronnen. De wind is een onzichtbare realiteit die voortdurend verandert, enkel merkbaar door de effecten die hij heeft op de omgeving. Ideen, wensen, dromen en emoties blijven ook onzichtbaar, terwijl ze de motor vormen voor je daden. Deze daden zijn wel zichtbaar voor de omgeving. De muziek van Dornenreich nodigt je uit om even introspectie te doen.

Een enkele ruwe schreeuw daargelaten, wordt er weinig echt 'gezongen' op dit album, meestal zijn de vocalen verhalend of gefluister. In het Duits, de moedertaal. De klank van dit gefluister is belangrijker dan de naakte betekenis van woorden. Alles draait hier om sfeer. De warme klank van akoestische gitaren geeft een behaaglijk gevoel, af en toe verscheurd door elektrische gitaren. Van de vijf nummers zijn er drie ongeveer tien minuten lang. 'Der Hexe Flammend' Blick' is gebaseerd op een simpel thema op gitaar dat door variabele herhalingen een zeker hypnotisch effect bewerkstelligt, maar de aan opflakkerende kampvuren herinnerende solootjes op akoestische gitaar, zijn een lust voor het oor. Het album maakt een erg akoestische en authentieke indruk. Dromerig en donker. Toch zit er ook heel wat kracht in die lang uitgesponnen composities. Laat ons het de oerkracht van de natuur noemen, vervat in de geselen van de wind, een spontane stemverheffing of de muziek die plots ruig wordt. Een heel geschikt album voor de gure winterdagen, dat zich erg onderscheidt van de rest.

<< vorige volgende >>