Ferdi : De één wordt er zenuwachtig van, de ander komt er juist bij tot rust: moderne metal. Eén ding is zeker: zet een cd op van Kiju terwijl je naar het werk fiets en je haalt de stadsbus met gemak in. De emo-met-blastbeat van de groep is namelijk één van de meest opzwepende varianten die ik dit jaar heb gehoord. In het openingsnummer trapt de band het snelheidspedaal goed in, wat de toon zet voor de rest van de plaat. De invloeden uit de death-metal en de hardcore zorgen daarbij voor een enerverend geheel. Helaas is het bij Kiju een kwestie van (letterlijk!) veel geschreeuw en weinig wol: de blaststukken geven de plaat veel tempo en de death metalriffs zijn geschikt om te headbangen, maar de nummers zelf blijven amper hangen. Typisch een plaat voor op de winterse baaldagen waarop subtiliteit ver te zoeken is en alles en iedereen net zo goed kapot mag vallen.

<< vorige volgende >>