Rag I Ryggen - Rag I Ryggen

Rag I Ryggen - Rag I Ryggen

Label : Record Heaven | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Re-release

Evil Dr. Smith : In dezelfde week dat ik de twee eerste albums van Kaipa op de kop wist te tikken (met Roine "Flower Kings Stolt als piepjong broekie op gitaar), ontving ik ook de reissue van het enige album van de mij volkomen obscure en nogal onnozel genaamde Rg I Ryggen (letterlijk "rogge aan ruggen, maar het zal wel Zweedse hippieslang zijn). Niet alleen verscheen dit album oorspronkelijk ongeveer in dezelfde periode als Kaipa's debuut (resp. 1975 en 1976), maar net als Kaipa toentertijd zong ook Rg I Ryggen voornamelijk in het Zweeds en maakten ze lang uitgesponnen, symfonische rockmuziek. Maar waar Kaipa de verfijnde, neo-klassieke en door brave keyboards dominerende hoek van de symfo-hoek opzocht, daar duikt R.I.R. in de ruigere hardrocksegmenten. Met veel doorsolerend gitaarwerk (Bjrn "Nysse" Nystrm), wollig hammondorgastische escalaties en zweverige Moogs en mellotrons sluit R.I.R. veel meer aan op Deep Purple, Still Life, PFM en bovenal Uriah Heep. Dit is de plaat die tussen 'Look At Yourself' en 'Demons And Wizards' gemaakt had kunnen worden. Zo lijken bijvoorbeeld de riffs in 'You Know It Ain't Easy' sprekend op die van Heep's 'Gypsy', al zorgt de melodische rode draad in het instrumentale 'Spngaforsens Brus' eerder voor opzwepende folkloristische sentimenten.

Je moet natuurlijk tegen de taalbarrire van de Zweedstalige nummers kunnen en de krakkemikkige livenummers (uit dezelfde periode) zijn als toegevoegde bonustracks alleen voor het historisch perspectief een zinvolle aanvulling, maar de overige nummers staan wel tsjokvol pakkende riffs, catchy melodielijnen, avontuurlijke passages en de verdienstelijk heldere, goede stem van Jonas Warnerbring. In het Engelstalige 'Jan Banan' (De Joep Meloen-award voor sufste songtitel gaat deze maand naar R.I.R.) passeert er zowaar nog een smakelijk klinkende dwarsfluit, om te benadrukken dat ze het album veel beter een handvol jaren eerder hadden moeten uitbrengen, want 1975 is nou niet het jaar van veel verheffend seventies prog-geweld. Gelukkig klonk R.I.R. al in 1975 een aantal jaren gedateerd en komt mede hierdoor dertig jaar na dato alsnog een stuk frisser en interessanter over dan veel van zijn toenmalige suffe symfogenootjes (dit klinkt wellicht volstrekt onlogisch, maar voor de gemiddelde progcollector is dit een ABC'tje). Laat je dus niet misleiden door de rare bandnaam, onuitspreekbare Zweedse songtitels en Zweeds gezongen stukken, want liefhebbers van vlammende seventies hardrock-prog hebben hier een vette aanwinst aan. Wedden dat seventies-vinylfetisjist Mikael kerfeldt (Opeth) het origineel in huis heeft? Mag-ie die meteen verzekeren voor een goede honderd Euro.

<< vorige volgende >>