Chain Collector - The Masquerade

Chain Collector - The Masquerade

Label : Massacre | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : Hier heb ik lang naar uitgekeken, want dit album was eerst voorzien om in februari van dit jaar te verschijnen. Op 18 november laat Massacre Records ons eindelijk kennismaken met het debuut van deze zogenaamde "all star band” uit Noorwegen. Dit is niet overdreven want in de gelederen treffen we muzikanten aan van o.a. Carpathian Forest, Green Carnation, Trail Of Tears en Dismal Euphony. Chain Collector heeft als initiatiefnemer gitarist Goran Bomann die we kennen van Carpathian Forest, maar wordt vocaal ingekleurd door niemand minder dan Kjetil Nordhus (de karakteristieke stem van Green Carnation en Trail Of Tears) en Svenn Aksel Henriksen (grunts; Apostasy, Dismal Euphony's 'Pyhton Zero'). Achter de drums ook een favoriet artiest van mij, Anders Kobro, die heel het verloop van In The Woods en Green Carnation heeft meegemaakt en tevens actief is in Carpathian Forest (waar ook Tchort in speelt, volgt u nog of zal ik een stamboom uittekenen?). Om dit festijn te vervolledigen wordt Goran bijgestaan door tweede gitarist Kjell Jacobsen (Neon God).

Tijd om ons op de muziek te concentreren. De hoge verwachtingen worden helemaal ingelost, wat zeg ik, zelfs overtroffen! Dit is een dijk van een plaat met een vette productie; meergelaagde instrumenten en stemmen staan helder in de mix en de composities blijven na enkele beluisteringen al hangen, maar ik blijf verlangen om dit nog eens te draaien. En dat is een goed teken, nietwaar? Chain Collector rolt in de eerste twee nummers als een death metal tank over je heen, maar zoveel gebundeld talent heeft meer in petto. Daarom zijn hier al vernuftige wendingen en knappe breaks ingebouwd. Altijd heerlijk wanneer Kjetil invalt met zijn bijna zalvende stem. Het gitaarwerk op dit album verdient ook een maximum score. Hoe retestrak klinken die riffs, hoe prachtig de meervoudige solo's die de brutaliteit van een volgende passage nog meer accentueren. 'Neverwhere' munt dan weer uit door zijn plechtige, bijna sacraal gesproken fragmenten. Tezamen met de beenharde riffs en aanstekelijke samenzang een geheel dat het gewoon hééft. 'And Then There Was None' doet me aan Amon Amarth denken, meerbepaald de flitsende ritmiek van 'Victorious March'. Bovendien volgt er nog een pracht van een gitaarsolo. Ik kan me er zo een verblindende lichtshow bij voorstellen.
Van 'Project Savior' tot 'Winter Princess worden we meegezogen in een orkaan van tumultueuze ritmes, strakke riffs en onverwachte verfijning. Maar er is één nummer dat ik als mijn absolute favoriet beschouw en dat is het weergaloze 'Crucifixion'. Het vangt aan met klassieke gitaar en gevoelige zang, een thema dat nog meer zal terugkomen. Na een verleidelijk luchtig "na nana” gezang volgt de uitbarsting van gitaargeweld. Zanger Kjetil is hier in topvorm! Onverwacht duikt er zelfs wat elektronica/samples op temidden van het brutale gedeelte waar ook de grunts niet ontbreken. Een wereldcompositie! Chain Collector oogstte vorig jaar met hun demo al veel bijval, de rest van de wereld zal nu ook de oor(g)kleppen moeten laten vallen want dit is essentieel voor elke fan van extreme metal met veel diepgang.

<< vorige volgende >>