Sevendust - Next

Sevendust - Next

Label : Roadrunner Records | Archiveer onder nu metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Sevendust? Was dat niet dat bandje met die zwarte zanger die een duetje zong met Skin van wijlen Skunk Anansie? Naar aanleiding van dit duet moet hun tweede album 'Home' nog ergens onder een dikke laag stof in m'n CD-kast liggen. Uit 1999 alweer. Ondertussen zijn we al drie albums verder. Voorlaatste album 'Seasons' heb ik volgens mij nog een blauwe maandag gedraaid, maar is in de oneindige put der vergetelheid beland. Dat lot is 'Next' hoogstwaarschijnlijk niet beschoren, want openingstrack 'Hero' knalt voor deze zelfbenoemde 'leaders of hard rock's new school' (ten overvloede: hun eigen woorden!) namelijk verrassend heavy uit de startblokken. Net als in het zo mogelijk nog agressievere 'Pieces' lijken de riffs zelfs een beetje leentjebuur hebben gespeeld bij het laatste Slipknot album en lijken de drums wel getriggerd door Fear Factory. Zanger Lajon Witherspoon sputtert en spuit hier als nooit tevoren, maar vergeet nimmer zijn gevoel voor melodie en, jawel, zelfs soul in zijn timbre te behouden. Maar daar is hij tenslotte een neg Afro-American voor.

De band was ik dus al een beetje uit het oog verloren en het schijnt dat de band zelf ook half op zijn gat lag, want niet alleen verloren ze vorig jaar gitarist Clint Lowery (die een niet onbelangrijk aandeel had in de composities) aan een of ander onbekend grungebandje (Dark New Day, wie kent ze niet?), ze zijn ook van management en platenmaatschappij verwisseld. Met nieuwe gitarist Sonny Mayo (ex-Snot) in de gelederen klinkt de band zeer genspireerd op dit album, al worden er geen muzikale revelaties of baanbrekende nieuwe wegen ingeslagen. De krachtig hardrock is gevuld met gevarieerd songrepertoire, mooie koortjes, lekkere gitaarlicks, stoere grooves en heeft een rijke, gedetailleerde productie: ja, deze plaat klinkt gelikt en heeft toch pit. De melodieuze, moderne, alternatieve hardrock met af en toe - vooral aan het begin van het album - wat stevige metalriffs is toegankelijk voor een groot publiek en is mede dankzij het karakteristieke stemgeluid van Lajon een kwalitatieve, hoog broodnodige verrijking voor het verontrustende consumptiepatroon van diezelfde massa. Een minpuntje is wel dat de grooves, melodien en hooks net niet van dien aard zijn dat ze dagenlang in je hoofd blijven rondspoken. Daar zijn de composities, uitgezonderd 'Hero', uiteindelijk niet memorabel genoeg voor.

Ik heb trouwens nog drie korte spoken word bonus tracks op deze promo, speciaal gemaakt voor onze hoofdredacteur: "This recording has been prepared for the private use of Horst Vanwork, Lords forMetal. R.W.B.R.E.C.L.L.C. contains all phono records and copyright rights to this recording and the material contain therein. No reproduction, distribution, web posting, public exhibition, sale or broadcast by any means is permitted. Ja ja bla-die-bla. Iemand belangstelling voor deze unieke watermarked promo waar er maar eentje op de hele wereld van gemaakt is? Bij voorkeur iemand die Horst heet, of daarop lijkt en wat loopt te rommelen met metaal. En niet stiekem reproduceren hoor, foei!

<< vorige volgende >>