Annihilator - Schizo Deluxe

Annihilator - Schizo Deluxe

Label : AFM Records | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Sjak : Na het voor mij persoonlijk ietwat teleurstellende album 'All For You' slaat Annihilator nu keihard terug met het uitstekende en ultra-brutale 'Schizo Deluxe'. Tijdens het gesprek wat ik met Jeff Waters mocht hebben maakte hij al melding van het feit dat er geen instrumentals of ballads op de CD terug te vinden zouden zijn, maar dat deze nieuwe studio-CD zo heavy zou zijn had ik niet verwacht. Om maar met de conclusie te beginnen: 'Schizo Deluxe' is een plaat die iedere liefhebber van uitstekende power thrash in huis moet hebben, punt uit! "Numero uno riffmeister Waters tovert de ene na de andere supersnelle nekbrekende riff uit zijn gitaar (om over de fantastische solos nog maar te zwijgen!) en zorgt er voor dat menig wannabe thrash gitarist het schaamrood op zijn kaken zal krijgen en zijn gitaar voorgoed op zal bergen. Ongevenaard!

Ook zanger Dave Padden lijkt zijn draai gevonden te hebben binnen de band, want hij komt veel beter uit de verf dan op 'All For You'. Zijn soms schreeuwende vocalen, ondersteund door de staccato riffs van Waters, doen me meermaals denken aan het betere werk van Pantera zonder overigens ook maar eenmaal de eigen identiteit van Annihilator te verliezen.

Opener 'Maximum Satan' zet meteen de standaard voor de gehele CD: krachtige vocalen, subliem gitaarwerk en een drummer die een machinegeweer probeert te imiteren. Het navolgende 'Drive' bevalt me zelfs nog beter, mede door het geweldige tempo (snel, sneller, 'Drive'). 'Warbird' en 'Plasma Zombies' klinken wat meer als klassieke Annihilator nummers, terwijl 'Invite It' en het prima 'Like Father, Like Gun' (let ook eens op de tekst van dit nummer!) andermaal gedomineerd worden door de vele (soms korte) gitaarsolos van de heer Waters. Het zojuist door 'Drive' neergezette snelheidsrecord wordt minimaal geevenaard (zoniet overtroffen) door het geweldige 'Pride', n van mijn persoonlijke favorieten op 'Schizo Deluxe'. Het door Jeff zelf gezongen 'Too Far Gone' kent wat meer traditionele NWOBHM invloeden en klinkt als zodanig ook wat afwijkend ten opzichte van de rest van het materiaal. Ook 'Clare' vergt enige gewenning omdat deze song wat meer tempo-wisselingen kent en wat melodieuzer en commercieler is (in hoeverre kun je bij Annihilator van commercieel spreken??) is dan de eerste zeven tracks. Na een aantal luisterbeurten komt de ware kracht van deze compositie echter bovendrijven en blijkt het n van de betere songs te zijn. Afsluiter 'Something Witchy' wordt in positieve zin gedomineerd door de schreeuwerige vocalen van Dave Padden en kent wederom een geweldige gitaarsolo van the master himself.

Helaas moet ik ook melden dat mijn luisterplezier weer danig vergald wordt door de anti-kopieermaatregel die de platenmaatschappij heeft aangebracht op mijn promo-exemplaar. Een positief aspect is echter dat de irritantie piepjes vervangen zijn door een persoonlijke boodschap van Jeff Waters, maar om nou tien keer dezelfde boodschap midden in een geweldig thrash-nummer te horen is en blijft geen pretje. Heren platenmaatschappijen: wanneer stoppen we nu eens met die ongein?!?! Buiten dit schoonheidsfoutje niets dan lof voor deze geweldige plaat!

Oh ja, voor ik het vergeet: er komt ook een limited edition digibook op de markt met drie bonus nummers, dus ik zou adviseren een paar eurootjes extra neer te tellen en voor deze speciale versie te gaan! Aanschaf verplicht!

<< vorige volgende >>