Epica - The Score  An Epic Journey

Epica - The Score An Epic Journey

Label : Transmission Records | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Nee, ik zou het zo een, twee, drie niet weten. Nederlandse filmcomponisten bestaan die dan? Goed, natuurlijk schrijft Henny Vrienten al meer dan een dag of twee (32 jaar) prachtige filmmuziek (Pietje Bell, The Discovery Of Heaven, Kruimeltje), en ook Jurre Haanstra (van TV-producties als Unit 13 en De Brug) en Vincent van Warmerdam (de films van zijn broer Alex) doen heel aardige dingen, maar zij hebben hun eigen, veelal 'intieme' stijl. Ik ben allesbehalve een connaisseur in dit genre, maar hedendaagse filmcomponisten van naam die groots opgezette orkestraties vertolken zoals wijlen Rogier van Otterloo (Turks Fruit, Soldaat van Oranje) of Laurens van Rooyen (Een Vlucht Regenwulpen, Brandende Liefde, Eline Vere) zou ik echt niet kunnen verzinnen. Komt daar ineens zo'n langharig Limburgs gozertje van een metalband aanzetten met een stukkie filmmuziek dat niet zou misstaan tussen de Danny Elfmans, Howard Shores en John Williams van Hollywood.

Gitarist Mark Jansen van Epica heeft samen met zijn bassist Yves Huts de filmmuziek gecomponeerd voor de Nederlandse roadmovie 'Joyride', waarin onder meer Tygo Gernandt (Van God Los, Jezus Is Een Palestijn, Ford Alpha) en dat siliconenmokkeltje van Jort Kelder hun opwachting maken. Verwacht evenwel geen aan gothic verwante metal als basis, maar juist bombastische en wijds opgezette orkestraties, uitgevoerd door het zogenaamde 'Score Orchestra' (een tiental strijkers), aangedikt met de nodige synths en elektronica en aangevuld met een sporadisch achtergrondkoor. Denk dus Epica, maar dan zonder bas, gitaar en drums en ook grotendeels zonder de mezzo van Simone Simons. Slechts in de nummers 'Trois Vierges' (van hun album 'Consign To Oblivion', maar dan zonder Kamelot-zanger Roy Khan) en de single-versie van 'Solitary Ground' is zij van de partij. Ook 'Quietus' staat op hun laatste album, maar is hier in de filmversie te beluisteren.

Mark en Yves werken veel met thema's die dreiging en/of mysticisme oproepen, luister maar eens naar 'Valley Of Sins' welke begint als een glaszuivere variant op het thema van 'Harry Potter' (laat de royaltiesh(o)eren van John Williams dit maar niet horen!) maar al rap omslaat in een sinistere collage van duistere thema's. Er hangt vaker een sfeer dat de geest van John Williams doet leven (zoals 'Schindler's List' in het pastorale, introverte 'Empty Gaze' alsmede enkele wat naar Star Wars-neigende erupties), en ook liefhebbers van Howard Shore ('Lord Of The Rings') en andere fantasycomponisten zullen hier en daar overeenkomsten menen te horen ('Mystica'). Al met al is soundtrack zeker geen crime om van begin tot eind te moeten uitzitten. En dat overkomt mij niet zo vaak, want vaak heb ik het na het filmthema wel gehoord. Een ander pluspunt is slechts een detail, maar songtitels als 'Under The Aegis', 'The Alleged Paradigm' en 'Inevitabe Embrace' zijn echt een creatieve verademing tussen de bergen soundtracks die gevuld zijn met standaardsongtitels als 'Love Theme', 'The Chase', 'The Meeting', 'The Duel', '(naam hoofdrol meisje)'s Theme', 'End Credits' etc.etc.

Vergelijkingen met de weinige filmcomponisten die ik prettig vind om naar te luisteren met of zonder filmbeelden (zoals Bernard Herrmann van menig Hitchcock film, Miklos Rozsa van o.a. Ben Hur en Angelo Badalamenti van diverse Lynch films) zijn natuurlijk volkomen misplaatst en oneerlijk ten opzichte van deze Limburgse debutant, maar toch is het resultaat verrassend sferisch en onderhoudend, ook al mis je soms de dynamiek van cht blazerswerk of de productiegrandeur van het onuitputtelijke Hollywoodbudget. Het album had daarentegen minstens de vermelding Original Motion Picture Soundtrack verdiend, maar blijkbaar dachten de platen- en filmbobo's daar anders over.

Zoals we van Transmission gewend zijn, is het schijfje weer op SACD verschenen (net als After Forever en Epica's laatste albums) en op 5 oktober tijdens het 25e Nederlands Film Festival kan je Mark Jansen zelf horen spreken over deze muziek in het Festivalpaviljoen Theater aan het Neude in Utrecht. Op dit moment (24 september) heeft 'Joyride' van Frank Herrebout een beschamend gemiddelde van een 3,8 op de IMDb, maar dat zal niet aan de muziek van Epica's Mark Jansen hebben gelegen. We zullen maar wachten op de DVD versie van de film en hopen op een isolated score als extra feature. Of je koopt deze CD natuurlijk (want hier staat meer muziek op dan in de film uiteindelijk is te horen), dan hoef je de film zker niet te zien.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>