After Forever - Remagine

After Forever - Remagine

Label : Transmission Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : "Negentig procent van de zangeressen in de gothic metal is volkomen kut.” Aldus een van de prikkelende uitspraken van Sander Gommans in een interview die Lords Of Metal onlangs onderhield met de After Forever gitarist. Dat legt natuurlijk extra druk op zijn vriendin Floor Jansen om op dit nieuwe album niet bij de meerderheid van deze groep zangeressen te behoren. En het moet gezegd: Floor zingt op dit album gevarieerder en meer dan ooit met een normale zangstem, en dat vind ik de beste zet die AF in haar carrière heeft gemaakt. Haar zangstijl is niet eens als een typische "metal-stem” te definiëren, want Floor ontpopt zich meer en meer als een grootverdienstelijk popzangeres met een zeer aanstekelijk en buitengewoon krachtig stemgeluid. Daarbij klinken haar (al dan niet gedubbelde) vocalen en achtergrondkoren zo majestueus en groots dat het menig Nightwish koorwerk omver werpt. Tevens worden nummer als 'Living Shields' (geweldig powerful nummer overigens), 'Only Everything' en 'No Control' weer opgevrolijkt met Sander's toiletputje, waarbij diezelfde 'No Control' en het afsluitende 'Forever' ook nog even de rockerige vocalen van bassist Bas Maas laat horen.

'Remagine' is een stuk bombastischer, opzwepender en toegankelijker dan het progressieve luisteralbum 'Invisible Circles'. Harder ook. Niet alles is crescendo, zo klinkt het melodische 'Being Everyone' met zijn transparante arrangementen en wat brave instrumentale invulling als de single bij uitstek en guess what: dat is-ie ook. Ik ben duidelijk meer een album mens… en wordt vervolgens op mijn wenken bediend met een paar zinderende zanglijnen van Floor in het navolgende 'Attendance', een log en bijna industrieel nummer waarop koor, grunt en zang elkaar prachtig aanvullen en versterken. Voor de speedfreaks en liefhebbers van het oude AF-geluid is er 'Free Of Doubt' waarop Joost v/d Broek zijn toetsenwerk regelmatig op avontuurlijk wijze laat domineren, terwijl Floor's enigmatische zanglijnen in het gloomy eerste gedeelte van 'Only Everything' me sterk aan Madder Mortem doet denken, totdat de band vol gas op de plank geeft en een sterk staaltje van bombastische agressie tentoonspreidt. Het navolgende 'Strong' is een prima powerballad in de lijn van de latere Within Temptation, zij het met een wat scherpere productie en daarna gooit Floor op 'Face Your Demons' een niet eerder gehoorde hardrockstrot in de strijd dat Lita Ford en Doro devalueert tot schorre piepkuikentjes (of maak daar maar afgetakelde ouwe kippen van). En zo blijkt dat na twaalf nummers alleen 'Being Everyone' mij niet echt kan bekoren en de rest van het album bulkt van de compact geschreven nummers in een coherent geheel, zonder zwakke linken en opvulmateriaal. Ondertussen heeft iedereen al een mening gevormd over de opvallende albumhoes; een foto van de band. Doeltreffend in al haar eenvoud, en al zullen sceptici zeggen dat de met een Mad Max-coupe getooide Floor met haar priemend blauwe ogen nogal arrogant de lens in staart, houd ik het liever op een zelfverzekerde blik. Op basis van dit album een gerechtvaardigde blik.

<< vorige volgende >>