Elegeion - The Last Moment

Elegeion - The Last Moment

Label : Dark Symphonies | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Doom metal met viool (en cello) en toch geen kopie van My Dying Bride! Dit op zich is al een prestatie, maar ik kan je verzekeren dat Anthony Kwan een getalenteerde duivel-doet-al is. Hij richtte in 1995 samen met James Wallbridge de Australische black metal band Greydawn op. Daaruit ontstond jaren later Elegeion. 'The Last Moment' is de band's eerste uitgave op Dark Symphonies en laat een hernieuwde samenwerking horen van Anthony met James, nadat ie bij de vorige release 'Through The Eyes Of Regret' nog volhield dat solo werken met een aantal gastmuzikanten die netjes hun ding doen hem het meest beviel.

Elegion's stijl heeft de stikdonkere sfeer van doom metal, maar de vocalen van Anthony zijn verwant met zijn black metal roots. Dit merken we in het acht minuten durende 'The Last Moment' waar het album mee van start gaat. De aanvankelijk stevige riffs worden doorkliefd door weemoedige vioolklanken terwijl Anthony een fluisterend gekrijs laat horen dat wonderwel past bij deze muziek. De gastrol van Justin Hartwig (Chalice) manifesteert zich in herhaalde gitaarpatronen en een prachtige solo in de stijl van David Gilmour (Pink Floyd).

We kunnen niet over Elegeion spreken zonder de engelachtige vocalen van Dieudonnee te bewieroken. In het nummer 'Scars' lijkt het wel of ik naar Antimatter luister: een track waarbij de ogen vochtig worden. Piano en viool vormen de sobere begeleiding. Ook in het bijna poppy 'Taste' schittert zij als vocalist. Vrijwel akoestische instrumenten weven een ietwat luchtige omlijsting. Dat Dieudonnee's stem ook stand houdt temidden van vervormde, repetitieve trance gitaren, bewijst ze in 'Heaven's Torment'. De andere songs zijn gezegend met het omfloerste creepy stemgeluid van Anthony en het is juist deze verscheidenheid die van 'The Last Moment' een topper maakt. De lang aangehouden hypnotische gitaarmuren doen me in 'Wallow' zowaar aan Primordial denken. Het moge intussen vrij duidelijk worden waarom ik onmiddellijk verslingerd ben aan dit album.

Het artwork werd verzorgd door Travis 'schetser der duisternis' Smith. Buiten de vernoemde muzikanten werkten leden van het Adelaide Symphony Orchestra mee aan dit album. Dit mag niet beperkt blijven tot een klein groepje fans in de underground!

<< vorige volgende >>