Opeth - Ghost Reveries

Opeth - Ghost Reveries

Label : Roadrunner Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : 'Ollandse ode aan Opeth in 666 woorden

"'t Is moeilijk bescheiden te blijven
Wanneer je zo goed bent als ik
Zo stoer, zo charmant en zo vaardig
Dat hoor je in een ogenblik.
(vrij naar P. Blanker)


Uit puur ontzag is het stil in mij. Dit is genialer, mooier en harder dan ik hebben kan. Opeth's achtste album luistert als een welkom in Utopia. Een pastorale krachttoer indrukwekkender als geen ander. Opeth combineert het beste van twee werelden en komt aan als een kopstoot van een vlinder. Het is stoere mannenmacho versus watje. Opeth is de nozem n de non. Het ene moment een maalstroom van overweldigend deurdonderen (let's go nutz!) om dan, na effe wachte, op volledig natuurlijke wijze te transformeren in een vredig sla je arm om je heen sfeer van melancholische liefdesliedjes: Opeth is steen, stoal n sentiment. Natuurlijk, Opeth is ook al 15 jaar gewoon Opeth en in grote lijnen is Opeth geen spatader veranderd. En alsof de vakman Steven Wilson er niet of nooit geweest is, is hij op dit album ingeruild voor een vijfde bandlid (toetsenist/organist Per Wiberg) en "de schuld van het kapitaal platenmaatschappij Roadrunner nota bene (!), zonder dat dit uiteindelijk luid en duidelijk tot stijlwijzigingen heeft geleid. Dankzij Opeth's houding van "ik doe wat ik doe is de waarheid dat het resultaat toch weer gemeen goed is. Daarbij zijn er ergens in de verte zeker ontwikkelingen te zien. Onze kleine jodeljongen Mikael kerfeldt's had in z'n kop een kamerbreed tapijt-productie en dat is er op prachtige wijze uitgerold (wij zijn twee vrienden zullen Steven en Mikael over elkaar zeggen). Opeth vliegt weer menigmaal terug in de tijd richting de jaren zeventig. "Waarheen, waarvoor? zullen de vastgeroeste detties, welke door het effe zitten-karakter van voorganger 'Damnation', zich nu wederom vertwijfeld afvragen. "Gas d'r bi-j! zullen zij met bloedend hart door merg en brain uitschreeuwen. Kom kom detties, zeg maar niets meer, want als je zonodig vrienden voor het leven met Opeth wilt zijn, heb dan niet zo'n poep in je hoofd. Dus denk niet zwart, denk niet wit, maar in de kleur van het har(d/t) van Opeth.

Het is de lang uitgesponnen, verhalende sfeer van 'Blackwater Park' gecombineerd met 'Damnation''s prog, enkele tegendraadse drumritmes uit 'Deliverance' en Mikael's majestueuze grunt/zang, waarbij Opeth tevens schijnt een lichtje op mijn favoriete 70s stroming, de krautrock, en zelfs wat jazzrockflarden, Afro-tribals en psychedelica integreert. Het album geeft zijn geheimen niet al na n kopje koffie prijs, wellicht is het zeven dagen lang buugen of barsten eer de vlam in de pijp slaat. De arrangementen zijn zo vloeiend en natuurlijk opgebouwd en uitgekristalliseerd, dat Opeth's vroegere, toch ook al waanzinnig gedroomde albums bijna klinken als de wilde boerndochtere die stoeit met Ketelbinkie. Zo aplomb plomp als scherven knuppelhout toen, zo golvend als onstuimig blauwe ruis is deze muzikale nieuwe herfst nu. Een hallucinerende kauwgomballenboom dat op het ritme van de regen een gevoel geeft dat Opeth kan toveren, en eer die rook om je hoofd is verdwenen je realiseert dat je tot 's nachts na tween stiekem gedanst hebt op Opeth's okeren sprong in het duister. Oudere fans voelen zich door het iets minder oerend harde karakter wellicht wat op hun pik getrapt, maar minstens vijftien miljoen mensen zullen as 't effe ken, ja dan gemponeerd verkondigen: "Oei oei oei, dat was me weer een loei!. Opeth is immer mooi en onverslijtbaar en is in de wei van metalbands de absolute top of the bult.

Het moge duidelijk zijn, de wereld draait door als een onstuitbare dodenrit en Opeth is allang geen kleine jongen meer. Vroeger of later is Opeth van net zo'n onuitwisbare invloed op de metal als Maiden, Metallica en Slayer. Onderweg naar deze onlosmakelijke bestemming ontvouwt Opeth deze nieuwe openbaring en is daarmee de mythe nabij: als er leven na de dood is, laat zijn naam Opeth zijn. Opeth, zelfs je naam is mooi.

"Ik denk als ik kijk naar het album
Daar staat een geweldige band
't Is moeilijk bescheiden te blijven
Voor kerels met zoveel talent.

<< vorige volgende >>