Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Reverend Bizarre - II : Crush The Insects

Reverend Bizarre - II : Crush The Insects

Label : Spinefarm | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Erik : Aha, eindelijk verschijnt het ultieme doom anthem "Doom Over The World” op CD en blijkt zowaar in vorm van een studioversie een dijk van een nummer te zijn. Om er maar direct mee in huis te vallen, de nieuweling van Reverend Bizarre opent met dit al reeds in mijn ogen klassiek nummer. De CD kan al haast niet meer stuk. Maar geduld is een schone zaak, en net als doom ook vaak zo langzaam als een voortschrijdende processie, dus luister ik aandachtig verder.

Gelukkig maar, want mijn mening wordt toch duchtig herzien. Reverend Bizarre slaagt er niet in om me net zo te bekoren als met hun eerdere CD's. Schuldige daar aan zijn het haast disco klinkende 'The Devil Rides Out' en het poppy stoner klinkende 'Cromwell'. Het zijn wat mindere nummers, merendeels omdat ze niet in de lijn van de lijn van de verwachtingen liggen. De vocalen van Albert zijn op deze nummers ook veel minder. Hij kan echt veel beter dan dit. Als je niet melodieus kan zingen en je stem is op een andere manier veel krachtiger, gebruik dat dan ook.

Vanaf 'Slave Of Satan' is het weer ouderwets doom zoals we van de Reverend kennen. Geweldige bekoorlijke en goed in het gehoor liggende repetitieve riffing, wat uiteindelijk een lang nummer oplevert. Kult op deze CD echter is zonder meer 'Council Of Ten', een duister donker gevaarte waar zelfs af en toe een dubbelzang optreedt. En dat smaakt niet verkeerd! Dat ingrediënt mogen ze meer gebruiken. Hier komt de vertel-zang van Albert vele malen beter uit de verf als de enkele nummers voordien. De versnelling halverwege het nummer is welkom, afwisselend en stoort niet. 'By This Axe I Rule' is weer een duister nummer, net als 'Eternal Frost', wat overigens een geweldig gevoelige solo herbergt en erg duister begint. Het afsluitende magistrale 'Fucking Wizard' staat als een huis door het gepredik van Albert en de opzwepende wisselwerking tussen één duistere gitaar riff en de ritmesectie die stilaan bijvalt.

'II: Crush The Insects' is niet zo verrassend als het debuut 'In The Rectory', maar is meer gevarieerd, ondanks enkele mindere nummers, waarvan ik echter wel denk dat ze het live goed zullen doen. Reverend Bizarre staat er weer, en hebben grenzen van doom metal duidelijk verlegd voor de luisteraar.

<< vorige volgende >>