Darkest Hour - Undoing Ruin

Darkest Hour - Undoing Ruin

Label : Victory Records | Archiveer onder metalcore

Release type: Full-length CD

Jasper : Limburgse stinkkaas. Je kent het wel, een of andere onverlaat geeft je op je verjaardag een stukje Zuid-Nederlandse cultuur mee, die je vind stinken en daarom maar in de koelkast zet om een paar dagen later tot de ontdekking te komen dat alles wat je uit je koeling haalt wel van een erg eigenaardig smaakje omgeven is. Inderdaad alles smaakt naar Limburgse stinkkaas.

De Limburgse stinkkaas in de koelkast die hardcore heet is Gothenburg metal, het smaakt niet eens erg smerig maar zo'n beetje elke (Amerikaanse) hardcore band doet wat met de Zweedse stijl, waarmee At The Gates vroeger furore maakte. Zo ook Darkest Hour. Op de vorige plaat klonken ze nog als een groep jonge bloedhonden, hyper agressief en volop hardcore, op 'Undoing Ruin' is men nog veel meer in Zweden gaan zitten. Ik heb hier een beetje moeite mee. Dit komt omdat de ethicus in mij graag bands terecht wil wijzen die klakkeloos kopieren, en zeker die Amerikaanse bands die niet door hebben dat de Gothenburg stijl eigenlijk al jaren pass is. En toch, en toch, en toch, het klinkt zo lekker. Er is hier namelijk nog iets meer aan de hand. Darkest Hour heeft zeker een eigen touch door zijn harcore roots niet te verloochenen, en een van de grootste pluspunten aan de plaat vind ik dat zanger John Henry eens niet de pathetische emo uit hoeft te hangen. In andere woorden, er komen geen cleane vocals op dit album voor, wat de bruutheid ten goede komt. En dan is er nog een Canadees meneertje dat er voor gezorgd heeft dat er nog een klein likje bermetal ( check die geile soloos...!) aan de sound is toegevoegd. Ja, Devin Townsend redt Darkest Hour met een wel hele vette productie van de verdrinkingsdood in de Limburgse kaasfondue. Met enige moeite, dat wel.

<< vorige volgende >>