Wytchcraft - I Taste Your Fucking Tears Of Sorrow

Wytchcraft - I Taste Your Fucking Tears Of Sorrow

Label : Eigen beheer | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wytchcraft is een vijfkoppige doom band uit Duitsland die sinds februari 1999 bestaat. 'I Taste Your Fucking Tears Of Sorrow' (een beetje lullige titel voor een plaat) is hun eerste volledig album en volgt de in 2003 uitgebrachte mini cd 'Grenzg√§nger' op. De band bracht het tot op het befaamde Doom Shall Rise festival en deed ook al enkele concerten in Nederland en Belgi√ę.

Het in eigen beheer uitgebrachte album kent goede momenten, maar ook mindere. Het opent met de titelsong, die meteen ook het langste nummer van de cd is met zijn acht minuten lengte. Een typische doom compositie, waar men een beste indruk maakt. Het nummer is goed opgebouwd en blijft na enkele keren draaien in je hoofd bivakkeren. Het is wat wennen aan de vrij pathetische heldere zang van Kai Tubbesing, maar de stevige grunts die hij er geregeld tussengooit maken veel goed. Gelukkig duiken deze ruwere grunts in bijna alle nummers op. In 'Prayer's Night', dat eveneens voor melodieuze doom metal kan doorgaan, wordt echter wel duidelijk dat ie geen wereldzanger is. 'Winterland' gooit het over een heel andere boeg. We lijken te maken te hebben met een serene Prophecy Productions compositie waar natuurgeluiden, fluit en akoestische gitaren een kil winterlandschap schetsen. Folk invloeden gaan over in een uitbarsting met grunts en ook het in het Duits gezongen refrein heeft zijn charme.

Daarna zakt het peil echter aanzienlijk. Het helemaal in het Duits gezongen 'Lass Mich Gehen' is maar heel gewoontjes en het daaropvolgende 'Pathway Into Eternity' ontbeert een heuse structuur. Wel fraai is het lange instrumentale intro met gitaarsolo van 'Lost' en 'Apocalyptic Visions' raakt ook nog net met de hakken over de sloot. Het is natuurlijk maar een eerste album en in die optiek is het zeker niet slecht, maar er kan nog flink wat verbeterd worden, met name aan de zang en vloeiende overgangen. Te dikwijls heb ik het gevoel dat dit toch maar amateuristisch klinkt. Er zijn echter wel seinen dat de band in de toekomst kan uitgroeien naar een goede doom metal band. Voorlopig hou ik het bij het voordeel van de twijfel.

<< vorige volgende >>