Braindance - Redemption

Braindance - Redemption

Label : | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Snoep : Zelden komt men een band tegen die zo'n verscheidenheid aan muzikale stromingen in zich herbergt als het New Yorkse Braindance. Progressive darkwave is de term die zij er zelf op plakken, maar om de hele lading te dekken zou hier ook minstens gothic, progressive metal, doom en industrial aan toegevoegd moeten worden. 'Redemption' is vrij moeilijk te vergelijken met andere muziek. Een aantal bands die me door het hoofd schieten als ik luister naar de cd zijn Paradise Lost (ten tijde van 'Icon'), The Sisters Of Mercy en de zwartgallige nummers van The Cure vanwege de depressieve, melancholische en gotische sfeer. Verder doet de industriële inslag en de af-en-toe-voorkomende beats me denken aan KMFDM en Pitch Shifter. De diepe en lage zang van Sebastian Elliott is het beste te omschrijven als een mix tussen de zang van The Sisters Of Mercy en Peter Steele. Braindance is een New Yorkse band, opgericht in 1992, die op dit moment nog bestaat uit 2 leden; zanger Sebastian Elliott en songwriter / gitariste Vora Vor. Verder heeft de band een wisselend aantal muzikanten die onder andere de baspartijen en de keyboards voor hun rekening nemen. De band is zelfvoorzienend, wat wil zeggen dat zij alle zaken voor hun eigen rekening nemen; promotie, productie, distributie etc. Dit alles wordt gedaan via het label Progressive Darkwave Recordings, waar zij zelf eigenaar van zijn. Braindance heeft na zijn oprichting in 1992 een EP ('Shadows', 1994) en twee CD's ('Fear Itself', 1995 / 'Redemption', 2001) uitgebracht. In 1998 is er een pre-production van 'Redemption' op cassette uitgebracht met acht van de uiteindelijk elf nummers tellende CD (dus het zou goed kunnen dat een aantal nummers bekend in de oren klinken). Zij hadden op dat moment niet de financiële middelen om een CD uit te brengen, dus heeft het tot ver in 2001 geduurd voordat de officiële release een feit werd. Helaas, maar misschien ben ik daar niet ruimdenkend genoeg voor, bevat de CD twee nummers die een beetje overlopen van vaagheid. 'Reduction' en 'Requiem' zijn twee songs die zijn toegevoegd na de cassette uit 1998 en lijken een begin noch eind te hebben. In 'Reduction' zijn teksten en geluiden aan elkaar geplakt die je hoort als je zapt op de TV. Het zal vast iets te betekenen hebben, maar ik was waarschijnlijk niet stoned genoeg om het verband hierin te ontdekken. Het filmmuziekachtige 'Requiem' is volgens mij een nummer dat pas echt goed te begrijpen is als er filmbeelden bij getoond worden. De overige nummers daarentegen zijn echt van een geweldige kwaliteit, ook in de productie, en weten me na tig luisterbeurten nog steeds diep te raken. Er zijn maar weinig bands die dat voor elkaar kunnen krijgen. Ik kan me goed voorstellen dat je na het lezen van dit review nog steeds geen goed beeld hebt van wat Braindance nou eigenlijk is, maar ik ben ervan overtuigd dat rockers en metalheads die de grenzen van de metal niet al te nauw nemen, of zich graag eens aan een experimentje willen onderwerpen, zich heel goed in de wereld van 'Redemption' kunnen vinden.

<< vorige volgende >>