After Forever - Decipher

After Forever - Decipher

Label : Transmission Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Michiel B. : Dat het enorm hard kan gaan met een band is in het afgelopen anderhalf jaar wel bewezen door het van oorsprong Limburgse After Forever. De band bracht in april 2000 haar debuut 'Prison of Desire' uit en sindsdien is de band in een aanzienlijke stroomversnelling beland. Optredens op onder andere Eurorock, Bospop (beiden zowel in 2000 als 2001), Lowlands, Metalfest 2001, nagenoeg alle Nederlandse clubs, de band werd aanvankelijk als een van de eersten geboekt voor Dynamo Open Air 2001 (R.I.P.) en vrij recentelijk kort na de opnames van dit nieuwe album 'Decipher' een mini-tour in Mexico en daarnaast geniet de band een aanzienlijke populariteit in zowel eigen land maar ook landen als België, Mexico en Brazilië.

Mijn verwachting is, is dat dit met de wereldwijde release van hun nieuwe album 'Decipher' alleen nog maar tot grotere hoogten zal gaan stijgen want mijn hemel, wat een lekkere plaat is dit zeg!! Waar veel mensen vooraf vreesden dat After Forever net als Within Temptation het gas op hun tweede album flink zouden gaan terugnemen is dit album een schoolvoorbeeld van een album van een band die op alle punten muzikaal volwassener geworden is zonder ook maar iets aan kracht ingeboet te hebben. Sinds ik het album ontvangen heb (met heel erg veel dank aan de bandleden en bij deze toch even een kleine veeg uit de pan richting het label die blijkbaar wel 10 CD's kunnen sturen naar onze grote gedrukte broeders Aardschok en Mindview maar een fatsoenlijk e-zine compleet negeren) heeft de CD onafgebroken in mijn Cd-speler gezeten en nog steeds val ik van de ene verbazing in de andere. Ook al zijn er zeer zeker parallellen te vinden met voorganger 'Prison of Desire' (zo opent het album wederom met een mooi orkestraal intro, is er wederom een rode draad in het album te ontdekken en bevat het album wederom 11 ijzersterke songs met een totale lengte van een dikke 54 minuten), maar 'Decipher' is op alle punten de overtreffende trap van zijn voorganger. De composities zitten veel meer doordacht en ingewikkeld in elkaar en de band is duidelijk hoorbaar veel beter op elkaar ingespeeld en ook aan het artwork is wederom veel tijd en moeite besteed.

Na de intro wordt het album op ijzersterke wijze geopend middels de aankomende single 'Monolith Of Doubt' (in een persbericht wat ik laatst las werd melding gemaakt dat dit nummer in een speciale versie zonder grunts op deze single zal gaan verschijnen) tevens het eerste nummer wat de band voltooide na de release van 'Prison of Desire' en inmiddels al sinds september vorig jaar live ten gehore brengt. Vervolgd wordt met 'My Pledge Of Alligiance part I', zeg maar de opvolger van 'Follow In The Cry' van Prison Of Desire met wederom een Arabisch georiënteerd intro ditmaal gespeeld door een sitarspeler. Na deze 2 stevige nummers dut het album een helaas een klein beetje in om vervolgens vanaf nummer 7, 'Estranged', weer even stevig wakker te worden en hoe! Het venijn zit hem bij dit album werkelijk in de staart want de laatste 5 nummers zijn absolute parels. Als in het laatste nummer 'Forlorn Hope' de speech van de oud-president van Israël Rabin op de avond vlak voordat hij vermoord werd in 1993 verwerkt wordt in een sample is het mij eens te meer duidelijk dat er in de muziek en teksten van dit jonge zestal (alle bandleden zijn begin 20) de nodige diepgang zit en dat elfjes en kaboutertjes aan andere bands besteed zijn.

Ook individueel is duidelijk te merken dat de bandleden er goed op vooruit gegaan zijn. Na de opnames van 'Prison of Desire' werd de positie op de drumkruk van Joep Beckers (tegenwoordig actief in Triple7) overgenomen door André Borgman (o.a. ex-Blind Justice) en op het nieuwe album is overduidelijk te merken dat André zijn invloed gehad heeft op het schrijfproces van de nieuwe nummers. De drums klinken (sorry Joep) toch vele malen strakker en ook zeker afwisselender. Ook heeft André's drumwerk de band in staat gesteld hun muziek gevarieerder te maken door het gebruiken van uiterst strakke breaks, wisselende en tegendraadse ritmes. Ook zijn de keyboards (die tegenwoordig door voormalig Wicked Wizard toetsenist Lando van Gils voor rekening genomen worden) wat verder achterin de mix gezet waardoor er meer ruimte gecreëerd is voor de gitaren. De zang is ook op een aantal punten verbeterd. Zo laat Floor Jansen horen over een uiterst gevarieerde stem te beschikken en niet langer het stempel van louter sopraan met zich mee te dragen (ondanks dat haar hoge uithalen me weer ladingen kippenvel weten te bezorgen) door ook ijzersterk in de lagere regionen aanwezig te zijn. In mijn absolute favoriet, het musicalachtige 'Imperfect Tenses', krijgt Floor vocaal gezelschap van tenor Rein Kolpa en even waan ik mij in het Circustheater in Scheveningen (of op Broadway voor de niet-Nederlandse kijkbuiskinderen). Ook de screams van gitarist Mark Jansen klinken in 'My Pledge Of Allegiance part II' (onderdeel van een tweeluik waarin After Forever net als op het vorige album wederom een kritische noot laat vallen jegens onderdrukking van volkeren door geloven en met name de Islam, bijzonder actueel momenteel) een stuk intensiever dan in bijvoorbeeld 'Yield to Temptation' van 'Prison of Desire'.

Conclusie: After Forever is een band die klaar is voor het grote werk en al helemaal niet meer onder hoeven te doen voor hun melodieuze collega's van bijvoorbeeld Nightwish, Within Temptation en Therion (elke vergelijking met deze bands behoort met dit album nu ook voorgoed tot het verleden daar After Forever eens te meer aan alle kortzichtigen duidelijk maakt er een compleet eigen stijl op na te houden) alhoewel er hier en daar nog een aantal kleine puntjes van verbetering waarneembaar zijn. Viel het vorige album nog op vanwege de dominant aanwezige toetsenpartijen, nu zijn deze in mijn optiek nog ietwat te magertjes maar indien de band hiertussen een gulden middenweg weet te creëren en het album van de eerste tot de laatste seconde spannend weet te houden dan denk ik dat de 100% score wel eens in beeld zou kunnen komen de volgende keer. Maar aangezien de band duidelijk hoorbaar haar absolute top nog niet bereikt heeft zullen ze het met een paar puntjes minder moeten doen en desalniettemin staat mijn CD van het jaar 2001 al nagenoeg vast...

<< vorige volgende >>