Ayreon - The Final Experiment - Special Edition

Ayreon - The Final Experiment - Special Edition

Label : Inside Out | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Re-release

Horst : Zoals de liefhebbers allang weten is recentelijk zowat het hele Ayreon oeuvre opnieuw uitgebracht, al dan niet voorzien van een vettere productie en/of bonusmateriaal en aangepaste inlays en andere verpakkingsmateriaal. De enige titel die nog niet in een vers jasje was verschenen was Arjen's eerste kindje met de naam Ayreon: 'The Final Experiment', maar dat hiaat is nu ook ingevuld door het uitbrengen van de zogenaamde 'Special Edition'.

Nu was dit natuurlijk al een briljante plaat die tien jaar geleden met alles en iedereen de vloer aanveegde die beweerden dat concept platen een ding uit het verleden waren. Uiteraard staat het origineel integraal op dit album, dus tot zover niks nieuws (ook omdat ik het idee heb dat er productioneel niks verandert is). Om deze re-issue toch interessant te maken voor de Ayreon fans is Arjen opnieuw de studio ingedoken om een groot gedeelte van de nummers opnieuw, maar dan semi-akoestisch, op te nemen met een groot aantal gasten die op de originele versie niet te horen zijn. Het resultaat echter voelt een beetje dubbel. Aan de ene kant is het heel erg leuk om nummers die in je geheugen gegrift staan eens een keer op een alternatieve wijze te horen, maar aan de andere kant mis ik toch de kracht en (bij tijd en wijle) hardheid die de originelen kenmerkte. Op de Ayreon site kun je een aantal MP3's vinden van de opnames, ik raad je aan om die eerst even te beluisteren alvorens tot eventuele aanschaf over te gaan. Immers, als semi-akoestisch niet jou ding is en je hebt het origineel al eeuwen in je verzameling staan dan heeft aanschaf van deze nieuwe versie weinig zin.

Leuk detail: In de cd-tray vind je nog een inlay met daarop wat teksten van afwijzingsbrieven die Arjen toegestuurd kreeg van diverse platenlabels nadat hij wat 'Final Experiment' promo's had verstuurd. Ik durf te wedden dat die platenbonzen zichzelf nu net zo lullig voelen als die meneer bij Decca in 1962 die The Beatles niet wilden tekenen omdat gitaarbandjes geen toekomst zouden hebben.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>