To/Die/For - IV

To/Die/For - IV

Label : Spinefarm | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Sinds 1999 heeft To/Die/For elke twee jaar een album afgeleverd. Een gezonde regelmaat die, steeds geruggensteund door Spinefarm Records, leidde tot consistentie in hun werk. Sinds hun laatste album 'Jaded' (2003) hebben er wel enkele bezettingswijzigingen plaats gevonden, maar grote veranderingen hebben deze muzikaal niet gebracht. To/Die/For brengt ook op dit vierde album een aantal aanstekelijke composities die mooie melodien koppelen aan een zekere weemoed. Daarbij is hun muziek geworteld gebleven in de jaren tachtig, maar de nodige Scandinavische punch is toegevoegd door stevige gitaren. Verwachte echter geen scheurende, vette gitaren, maar smaakvolle accenten. Geen schreeuwerige vocalen, maar het warme, donkere stemgeluid van Jape Pertalo, die in het verleden meermaals met Stiv Bators van Lords Of The New Church vergeleken is.

De band oogstte al heel wat succes met de vorige albums waarvan 'Hollow Heart' van 'Epilogue' probleemloos de hitlijsten bestormde. Ook op IV staan zo'n aantal nummers die meteen goed zijn om een breder publiek te bereiken. Fans van Lacrimas Profundere en het latere Anathema zullen zeker te vinden zijn onder de doelgroep die To/Die/For kan aanspreken. Maar dus ook zeker de gothic/new wave liefhebbers uit de jaren tachtig. Ook op dit album heeft de band gekozen voor een opmerkelijke cover. Dat is ditmaal 'New Year's Day' van U2. Mooi gedaan, maar het origineel blijft onovertroffen.

De eigen composities vormen een betere hap om even over uit te wijden. 'Autumn Fever' zet al meteen de toon. Een donkere sfeer, ietwat ruimtelijk, stevige gitaren en de toetsen die meestal op de achtergrond net dat vleugje zweverigheid toevoegen. De meeste nummers hebben een gematigd up tempo ritme en in 'Little Deaths' valt het me plots op dat drummer Santtu Lonka ook wel vakwerk levert. Er zijn evenzeer momenten dat de band de weemoed zachtjes laat opborrelen en dat uit zich in het van strijkers voorziene 'Lies (For Fools)' en het breekbare 'Last Breath' dat het album op een serene manier afsluit. Een andere track die niet onvermeld mag blijven is 'Endlessly' dat opvalt door zijn dreigende bas en na een kentering hard uithaalt met een stompend ritme en fraai gitaarwerk. Dit nieuwe album is een genspireerd werkje waar de band duidelijk veel zorg aan besteed heeft en het zou mooi zijn als er weer wat meer metal fans naar deze muziek gaan luisteren. Laat ons hopen dat ze tijdens de geplande tour ook ons land aandoen.

<< vorige volgende >>