Beyond Twilight - Section X

Beyond Twilight - Section X

Label : Massacre | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Het brein van Beyond Twilight is toetsenist/componist Finn Zierler, een begaafd Deens muzikant die op jonge leeftijd op zoek ging naar muzikanten in Zweden om zijn toch wel geniale ideeën vorm te geven. Dat gebeurde eerst met de groep Twilight, maar vanaf 1999 ging er een nog ambitieuzer project van start onder de naam Beyond Twilight. Hun eerste album 'The Devil's Hall Of Fame' sloeg in als een bom en liet ons de exceptionele zang van Jorn Lande horen, inmiddels een van de meest gewaardeerde vocalisten van Scandinavië.

In 2003 begonnen de ideeën voor een opvolger op te borrelen in Finn's getalenteerde geest en trok hij zich terug in extreme omstandigheden. Het vorige album is geschreven in de woestijn zonder een instrument in de nabijheid (hoe doet ie het?!), ditmaal waren de omstandigheden drievoudig: in totale eenzaamheid, opgesloten op een zolderkamertje; ondergedompeld in het koude water van een meer en de agressieve toets kwam ongetwijfeld van het leven in duistere achterbuurten van Londen. Er werd een ritme gitarist toegevoegd aan de band, Jacob Hansen en Kelly Sundown Carpenter (tevens actief in Outland) werd de nieuwe zanger van dit internationale gezelschap. En dat is een fantastische keuze want de man heeft een veelzijdige stem met een breed bereik, zodat we niet echt hoeven te treuren om het gemis van Jorn Lande.

Het brein speelt een ultieme rol in het conceptuele verhaal van ook dit tweede album. Ditmaal schept een wijze man klonen van zichzelf en gaat ie goochelen met stukjes brein van prominente figuren uit de geschiedenis. En dit loopt NIET goed af. Er valt dus heel wat te vertellen over 'Section X', maar hoe zit het nou met de muziek? Die is van een ongelofelijk hoge kwaliteit. De eerste naam die me te binnen schiet als het overweldigende 'The Path Of Darkness' weerklinkt, is Savatage. Door de pianoloopjes en de zang. Maar Beyond Twilight is absoluut zichzelf. Het is veelgelaagde, krachtige muziek waar de spelvreugde van af straalt. De begaafdheid van de muzikanten is overduidelijk, zonder dat men zich een moment te buiten gaat aan egotripperij. Misschien wel het sterke punt als men een album netjes op voorhand schrijft en dan de muzikanten benadert. Maar vergis je niet, de kern van de band is nog steeds dezelfde als jaren geleden. 'Shadow Self' heeft een jachtig tempo, een gezonde dosis bombast en donkere koren die het geheel een semi-klassiek tintje geven. 'Sleeping Beauty' doet me even aan Saga denken, terwijl de narratieve zang in 'The Dark Side' ons illustreert wat de band met 'cinematic metal' bedoelt. Een reflectie op piano dringt zich op in het beschouwende 'Portrait F In Dark Waters'. Een aparte vermelding wil ik maken voor 'Ecstasy Arise' want dit is zo'n nummer met een aanstekelijk refrein dat je meteen inpalmt. Heavy, complex en duister is tevens 'Section X' dat het album op majestueuze wijze afsluit. Beyond Twilight mag dan misschien nog niet zo bekend zijn als stijlgenoten zoals Symphony X, Dream Theater of Rush, ik heb het gevoel dat dit vlug gaat veranderen!

<< vorige volgende >>