Force Of Evil - Black Empire

Force Of Evil - Black Empire

Label : Escapi | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Precies een jaar geleden kwam het debuut album van Force Of Evil uit. De oude gitaarhelden van Mercyful Fate (Michael Denner en Hank Shermann) hadden samen met de jongere generatie Mercyful Fate en/of King Diamond bandleden Bjarne T. Holm (drums) en Hal Patino (bas) deze nieuwe groep opgericht. De rol van de zanger werd vervuld door Martin Steene (Ironfire) en de verwachtingen waren hoog. Dit debuut album kreeg van mij toen 83 punten. Er stonden een aantal klasse tracks op, het gitaarwerk was heerlijk en de standaard heavy metal songs waren van een dusdanig niveau dat het toch weer beter dan gemiddeld was. In mijn recensie destijds sprak ik de wens uit dat de band maar veel moest gaan toeren en als men dan eenmaal ingespeeld zou zijn zou het tweede album gewoon nog beter moeten worden.

Welnu, het tweede album is er dus. En de vraag is dan ook of het dan allemaal nog beter is geworden. En het antwoord luidt: nee, maar het is ook niet slechter geworden. 'Black Empire' is wederom een prima heavy metal album en in vergelijking met 'Force Of Evil' is er zeker ook vooruitgang geboekt. De zang van Martin is gevarieerder geworden. Zo nu en dan een donkere stem zoals in 'Black Empire' of 'S.O.S.' komen de variatie ten goede. Het geluid is ook beter. De tweede gitaar krijgt meer ruimte en daarnaast klinkt de band ook nog compacter dan op de voorganger. Ook zijn er weer sterke goed uitgewerkte songs te ontdekken met veel goed gitaarwerk. Ik denk hierbij aan 'Beyond The Gates' en 'Hobbs End'. Ook leuk is trouwens de Primus achtige intro van 'Back To Hell', toen ik deze voor het eerst hoorde moest ik toch effe heel hard "Too Many Puppies” door de kamer roepen. Maar... ook nu zijn er weer wat minpuntjes. Zo zijn songs zoals 'Candyman' en 'The Sinister Show' wel erg gelikt. Dit kan gebeuren. Het grote minpunt aan 'Black Empire' is echter dat ik telkens constateer dat dit album gewoon gelijk is aan het debuut. Nergens komt er een overtreffende trap. Dit betekent dus ook dat het album gewoon goed is. Maar wat moet ik nu? Moet ik niet zeuren en me tevreden stellen met twee prima heavy metal albums? Of moet ik toch vrezen voor stagnatie en een eventuele achteruitgang?

Ach, ik ben over het algemeen een positief mens, en dus stel ik mij gewoon tevreden met weer een goed album van deze band. Enne, een vraagje voor de liefhebber: Elk nummer verwijst naar een horror verhaal. Weet jij welke?

<< vorige volgende >>