Trail Of Tears - Free Fall Into Fear

Trail Of Tears - Free Fall Into Fear

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : De meeste onder ons zullen Trail Of Tears nog herinneren als de band die een opvallende entree maakte met 'Disclosure In Red', met de flamboyante Helena Iren Michaelsen als uithangbord. Maar uiterlijk vertoon leidt tot vluchtig succes, zo ondervond de band na een zoveelste kletterende ruzie met de eigenzinnige Noorse. Er moest dus hard gewerkt worden om de fans terug voor zich te winnen. Nadat de samenwerking met een volgende zangeres, Cathrine Paulsen eveneens op de klippen liep, besloot de band haar niet meer te vervangen. Inmiddels was de imponerende figuur van Kjetil Nordhus immers ook op vaste basis tot de band toegetreden en met deze eveneens in Green Carnation en Chain Collector actieve vocalist haalden ze goud (én een schoolkameraad) in huis.

Het was dus met een stijgende nieuwsgierigheid dat ik het nieuwe album in mijn installatie plaatste. Het lijkt wel een andere band die ik hier aan het werk hoor. Wat een verbetering! Als openingsact van de recente Therion tour kon ik al zoiets vermoeden - ook daar maakte de band een heel positieve indruk - maar op hun vierde werkstuk 'Free Fall Into Fear' komt het allemaal nog wat beter tot uiting. Buiten de zang bestaat Trail Of Tears nog steeds uit dezelfde muzikanten die 'Disclosure In Red' maakten, maar je hoort duidelijk dat ze enorm gegroeid zijn. De nummers zijn niet alleen harder, dat zou simpel zijn, maar ook technisch ingewikkelder en veel boeiender. Dit is dus de nieuwe benadering waar ze van spraken en ik moet zeggen dat het me enorm bevalt.

Het zijn moddervette riffs, bijna thrash en grunts die de hoofdbestanddelen uitmaken van 'Joyless Trance Of Winter', maar als een rode draad loopt de meteen herkenbare stem van Kjetil Nordhus er doorheen als zalvende factor. Veel tempo- en sfeerwisselingen, maar door de band genomen lekker stevig. Alhoewel 'Frail Expectations' met enige koorzang opent, blazen blastbeats je even later een andere richting in. Over verrassingen gesproken: temidden van dit geweld volgt een klassieke gitaarsolo en zweverige piano. Je begrijpt al dat dit geen simpele muziek is. De meest beklijvende favoriet van dit album is 'Carrier Of The Scars Of Life'. Schitterend hoe Kjetil hier smekend zingt: "Take me away from Illusion” en Ronny (grunts) daar wanhopig 'Illusion' achteraan schreeuwt. Er fietst ook nog even een viooltje voorbij en dit alles omringd door, inderdaad, de meedogenloze riffs. 'Cold Hand Of Retribution' schakelt in vierde versnelling. Vreemd genoeg duiken hier toch weer even vrouwelijke vocalen op. Even maar. Gelukkig. Want 'Watch You Fall' gaat meer in de richting van Age Of Silence en Winds, alweer mede door Kjetil's cleane zang. Echt iets voor diegenen die na elke luisterbeurt nog iets nieuws willen ontdekken. Terwijl in 'The Architect Of My Downfall' de black metal elementen overheersen, kennen de meeste andere nummers heel wat progressieve, wispelturige kenmerken. 'The Face Of Jealousy' is daar een mooi voorbeeld van. De opnamen gebeurden in de Noorse Dub Studio terwijl de mastering plaatsvond in de befaamde Finnvox Studios. Je kan er dus van op aan dat dit rockt als de be(e)sten.

Trail Of Tears heeft met 'Free Fall Into Fear' het gothic juk van zich af gegooid en levert zijn beste album af tot hier toe. Deze cd is een schitterend amalgaam van extreme metal (death, thrash én black) waar progressieve elementen iets meer tijd vragen om te doorgronden. Aanbevolen voor diegenen die meer willen dan alleen maar muzikaal behang.

<< vorige volgende >>