Labyrinth - Freeman

Labyrinth - Freeman

Label : Arise Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Eddy : Ik kan mij soms heel treurig voelen. Dan denk ik aan een paar cd's van een band uit mijn collectie die ik nog altijd te gek vind. Dan wagen ze uit te komen met een nieuwe schijf die een uitermate teleurstelling blijkt. Dit is op dit moment gebeurd met het nieuwe product van het Italiaanse Labyrinth. Voordat ik hem afspeelde was ik in mijn nopjes dat ik te schijf had gekregen, maar dat was maar van korte duur. De typische Italiaanse power metal die ik van hen gewend was heeft plaats gemaakt voor een ratjetoe van allerlei stijlen door elkaar. Soms klinkt het allemaal aardig trashy, dan weer ontzettend commercieel en melodieus. Dat opzicht is natuurlijk geen slechte zaak, maar Labyrinth weet op hun manier mijn gevoelige snaar niet meer te raken. Een van de redenen is dus dat ik de stijl die ze speelde op vroegere platen zoals 'Return To Heaven Denied' (1998) en 'Sons Of Thunder' ontzettend mis, maar het is vooral zanger Rob Tiranti die deze schijf heeft verkloot. Hij klinkt helemaal niet meer zo gladjes dan vroeger, zijn zang is nogal irriterend geworden. Het lijkt of hij elk nummer ligt te zeuren in plaats van te zingen. Over de muzikanten kan ik niets slechts zeggen, die zijn weer een stuk volwassener gaan klinken. Deze schijf is trouwens het debuut voor Pier Gonella bij Labyrinth. Deze man was ik enkele maanden geleden al tegengekomen met zijn eigen project Odyssea. Onder die vlag heeft hij ontzettend veel indruk op mij gemaakt. Als hij slim is dan zet hij Odyssea boven aan de lijst van zijn prioriteiten, dan komt hij er wel. Bij die band kan hij dan ook gebruikmaken van een veel betere zanger, Carlo Faraci. Een andere gitarist die ooit bij Labyrinth speelde is Olaf Thrsen. Die voelde de bui al enkele jaren eerder aankomen en richtte Vision Divine op. Hij was niet blij met de koers die Labyrinth was ingeslagen. Met Vision Divine bracht hij vorig jaar 'Stream Of Consciousness' uit, alweer zo'n schijf die mij een flinke schop onder mijn achterste bezorgde. Dus mensen die graag nog wat klassieke Labyrinth willen horen kunnen beter de platen van Vision Divine en Odyssea gaan beluisteren, dan wordt je op je wenken bedient.

<< vorige volgende >>