Nightrage - Descent Into Chaos

Nightrage - Descent Into Chaos

Label : Century Media | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Koen B. : Na hun debuutalbum dat overal de lucht in werd geschreven is Nightrage weer terug met nummer twee, getiteld 'Descend Into Chaos'. Wat als eerste opvalt is dat de gehele ritme sectie is vervangen, waardoor Nightrage meer kan opereren als band in plaats van een project en daarmee de mogelijkheid hebben geschapen op tournee te kunnen gaan. Per M. Jensen (van The Haunted) heeft zijn drumkruk afgestaan aan ex-Septic Flesh drummer Fotis Bernardo en bassist Brice Leclercq (nu bij Dissection) stond zijn plaats af ten faveure van Henric Carlsson (ook te beluisteren via Cypher System). De bandkern is echter hetzelfde gebleven en bestaat uit gitaristen Marios Iliopoulos (ex-Exhumation) en Gus G. (ex-Dream Evil, also in Firewind) en zanger Tompa Lindberg (ex-At The Gates, Lock Up, The Crown, Disfear). Hier en daar wordt op deze cd een partij ingekleurd door toetsenist door Dream Evil's Fredrik Nordström. De cd werd opgenomen in de beroemde Fredman Studio en het mooie hoesontwerp is afkomstig van de Griekse artiest Set (onder andere Rotting Christ).

De cd heeft een furieuze start met het snelle 'Being Nothing' en daarmee is de toon voor de rest van de cd eigenlijk wel gezet. De volgende nummers 'Phantasma' en 'Poemes' zijn meer ingetogen maar wel lekker zwaar en galmen bij mij door de woonkamer. Het titelnummer doet de goeie ouwe At The Gates-tijden nog eenmaal herleven en 'Frozen' (met op normale zang Dark Tranquility's Mikael Stanne) is het meest toegankelijke nummer van deze cd en ik denk dat hiervan wel een single wordt uitgebracht. 'Drug' bestaat uit snelle en langzame stukken en 'Silent Solitude' laat luide keelklanken horen met een meer bescheiden muziekje op de achtergrond. 'Omen' is dan weer een echte nekkenbreker terwijl 'Release' iets langzamer is, maar nog wel zeer krachtig. Er staat ook een instrumentaaltje op deze cd genaamd 'Solus' met mooie uitgewerkte gitaarpartijen. 'Jubilant Cry' is een nummer dat je flink bij de keel grijpt en afsluiter 'Reality Vs. Truth' is de laatste woedeuitbarsting van dit meesterwerk in de dop. Ik denk niet dat de melodieuze death metal heel veel beter kan dit jaar.

<< vorige volgende >>