Midnattsol - Where Twilight Dwells

Midnattsol - Where Twilight Dwells

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Carmen Elise Espenaes is de jongere zus van Liv Kristine, het huidig boegbeeld van Leaves' Eyes. Carmen heeft ongeveer dezelfde engelenstem en daarmee is het vocale verwachtingspatroon van dit album reeds ingevuld. Er valt echter beduidend meer over dit geslaagde debuut te vertellen. Midnattsol (Noors voor 'middernachtzon') werd in 2002 opgericht door Carmen en gitarist Chris Hector, die beiden een diepgaande interesse koesteren in de Noor(d)se mythologie. De teksten van de Noors/Duitse band gaan dan ook veelal over de tijd dat elfen, trollen en feen de aarde bevolkten en ze in de gloed van de middernachtzon hun holen verlieten om hun bestaan meer inhoud te geven.

Het duo ronselde gelijkgestemde zielen en Midnattsol trok met hun eerste demo de aandacht van pers en labels. Carmen kreeg zelfs een aanbieding om te toeren met Cradle Of Filth als achtergrondzangeres, maar moest afzien van dit aanbod, daar de band het toen te druk had met het klaarstomen van 'Where Twilight Dwells'.

Groepen als Bathory en Anathema worden vernoemd als sfeerbepaling, al dient gezegd te worden dat eerdergenoemde bands aanvankelijk een veel ruwer geluid hadden. Grofweg kunnen we stellen dat 'Where Twilight Dwells' de aandacht weet vast te houden door sterke melodien en afwisseling. Gedragen door vervormde, laaggestemde gitaren en (geen al te overdadig) gebruik van toetsen als bombastische achtergrond zijn 'Lament' en 'Haunted' nummers die het goed zullen doen bij het gothic metal publiek. Maar dit is lang niet alles, want het is juist door een flinke scheut folkloristische klanken dat de band opvalt (en zich onderscheidt van de massa). Niet dat folk in metal deze dagen nog ophefmakend is, zeker niet, maar dit is op een zodanige manier in het totaalgeluid verwerkt dat Midnattsol een eerlijke kans verdient. Het begin van 'Desolation' koppelt dit folk gevoel aan een zekere melancholie en zorgt daardoor voor heel mooie momenten. Akoestische gitaren worden dikwijls gebruikt en in 'Tarefall' klinkt de (mond)harp betoverend mooi. Drie nummers zijn in het Noors gezongen en benadrukken de eigen cultuur. De nadruk ligt zelfs op deze folk gerichte nummers, al gaat 'Infinite Fairytale' er weer wat steviger tegenaan. Het is geen toeval dat het album afsluit met het wat langere 'Tapt Av Hap'. Het bevat lange instrumentale stukken, de muzikanten krijgen meer ruimte en je proeft de zuivere natuur in deze serene compositie. Uitstekende muziek om de koude winteravonden mijmerend door te brengen.

Kort na de release van dit album verschijnt over hetzelfde thema het boek 'A Dance In The Midnight Sun' van Doreen Krase. Boek en cd staan op zichzelf maar voor wie het tijd acht zich te verdiepen in enige sprookjesachtige droomwerelden, gent op lang vervlogen tijden, is dit een concept dat voor wekenlang plezier kan zorgen. Enig escapisme in een andere werkelijkheid kan helend werken.

<< vorige volgende >>