Graveworm - (N)Utopia

Graveworm - (N)Utopia

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Vera : Graveworm moet nu maar eens wereldwijd gaan doorbreken met '(N)Utopia', inmiddels hun vijfde volledige cd. Op elk album hebben de Italianen de lat iets hoger gelegd voor henzelf, zowel compositorisch als speltechnisch. Ook '(N)Utopia' vervolgt deze opgaande lijn. Het afgelopen jaar waren er nogal wat wijzigingen in de bezetting. Drummer Martin Innerbichler verliet de band tijdelijk wegens gezondheidsproblemen. Gitarist Steve Unterpertinger verliet Graveworm voorgoed en werd vervangen door Lukas Flarer, die al meteen een flink steentje bijdroeg in de composities op dit nieuwe album. En bassist Harry Klenk keerde terug op het oude nest.

Het is alsof de band er een injectie van inspiratie door gekregen heeft want '(N)Utopia' staat vol heerlijke melodieën, tomeloze energie en vernuftig vakmanschap. Een cover ontbreekt ditmaal, maar dat hebben de mannen ook niet meer nodig. Hun eigen composities zijn stilaan van dien aard om zelf uit te groeien tot klassiekers in het melodische black metal genre. Graveworm is echter niet voor één gat te vangen, want nog steeds is hun muziek doorspekt met duistere gothic elementen en veelgelaagde toetsen.

'I-The Machine' opent het album op overrompelende wijze met moordende ritmes en fel gekrijs. Maar zanger Stefano Fiori laat ons ook al kennis maken met zijn donkere grafstem en gaandeweg valt op wat een veelzijdig zanger hij wel is. Van dit nummer zal een videoclip gemaakt worden, terwijl het daaropvolgende '(N)Utopia' voorafgaandelijk uitgebracht wordt als club single. Een weloverwogen keuze want Graveworm klinkt in de titelsong opvallend catchy en mid tempo rockend. Stefano zingt aanvankelijk beheerst en het nummer is bijna commercieel te noemen. Maar noem me even de nadelen op van een track waar je alleen maar vrolijk van word en die 'als muziek in de oren' klinkt. Geen toch. Het zal het succes van deze hardwerkende band alleen doen stijgen.

Strakke ritmes als zweepslagen weerklinken in het hectische 'Hateful Design', knap hoe het net lijkt of er meerdere zangers zijn maar dit allemaal uit de strot van Fiori lijkt te komen. Doorheen de strakke riffs heersen de dramatische toetsen. Als in 'Never Enough' zijn doodsrochel weerklinkt wordt er flink om hem heen gemept. 'Timeless' heeft zelfs iets ondefinieerbaar wulps. Schoorvoetend baant het zichzelf een weg naar een eruptie van overgave. Het slepende ritme, ondersteund door smaakvolle toetsen, zorgt voor een nieuw hoogtepunt op deze toch al niet te versmaden cd. Elk nummer is van gelijke kwaliteit, maar het prachtige volumineus einde van 'MCMXCII' mag niet onvermeld blijven, evenmin als het atmosferische instrumentale 'Deep Inside'. Blind aanschaffen vanaf 10 januari 2005 luidt de boodschap!

<< vorige volgende >>