Marduk - Plague Angel

Marduk - Plague Angel

Label : Regain Records | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Toen het nieuws bekend werd gemaakt dat de Panzer Divisie Marduk het in de toekomst zonder veldheer Legion en zonder het gewapend beton van B-War moest stellen dachten velen dat dit het einde zou zijn van deze eens zo vermaarde oorlogsmachine. De tank zou hoogstens nog rondtuffen als een larootje (laro = een oude leger jeep) die af en toe wat propjes zou schieten. Zo was immers hier en daar op de forums te lezen. Maar. alle deserteurs zullen binnenkort weer door het slijk kruipen en om vergiffenis komen vragen, want de Panzer Divisie Marduk heeft onder de bezielende leiding van opperbevelhebber Morgan Steinmeyer Hakansson dat gedaan wat ze ooit zo berucht maakte: ze hebben een snoeiharde, hondsbrutale en allesvernietigende oorlogsverklaring op de mensheid losgelaten die luistert naar de naam 'Plague Angel'.

Op 'Plague Angel' vinden we zeven aanslagen terug die vallen onder de noemer blitzkrieg: snel, sneller, snelst. Dit is Marduk zoals we ze kennen van het album 'Panzer Division' en alleen al de mitralleursalvo's van drummer Emil Dragutinovic zorgen voor verwoesting. Wat kan die vent drummen zeg! Hierbij moet ik ook nog aantekenen dat songs zoals 'Throne Of Rats' en 'Steel Inferno' ondanks al het geweld ook nog catchy zijn en uitnodigen tot meekrijsen, een knappe prestatie. Met 'Perish In Flames' gaat Marduk op een slinkse wijze onder je huid. Tergend langzaam en heel zwaar. Je gemoedstoestand wordt zeven minuten lang gefolterd, en vooral die ijzingwekkende schreeuw in het begin laat horen dat zanger Mortuus al net zo geschift moet zijn als zijn illustere voorganger. De afsluiter 'Blutrache' duurt ook zo'n zeven minuten en begint met een bombardement. (Een Marduk album zonder bommen zou immers hetzelfde zijn als een Steve Vai album zonder solo's). Daarna start de tank weer als een bezetene, halverwege brengt hij iedereen in verwarring door met wat tempowisselingen te strooien en op het eind wordt tragisch duidelijk dat de Blutrache is voldaan. Weer is alles aan puin en wederom kijk ik toch weer even naar buiten of dat mijn schutting nog wel rechtop staat en niet daadwerkelijk door een Leopard omver is geknald.

Tot slot raad ik iedereen aan om 'Deathmarch' op te zetten voordat je Stratego gaat spelen, je tegenstander zal dit macaber werkje waarschijnlijk niet kunnen waarderen en Churchills Speach wordt een lachertje. Succes verzekerd.

Ben ik dan nog iets vergeten? Jazeker, 'Seven Angels, Seven Trumpets'. Tijdens deze song wordt de Mardukiaanse metal regelmatig onderbroken voor duistere trompetgeluiden en wat gerommel. Het neemt de vaart weg, maar aan de andere kant is dit ook het enigste puntje van kritiek.

Rest mij nog te vermelden dat buiten de zeer aggressive songs en de fantastische uitvoering vooral de totale sfeer van het album opvalt. Marduk is op 'Plague Angel' erg grimmig en duister. Veteraan Devo Andersson heeft buiten het granieten baswerk om ook nog voor de productie gezorgd en die productie laat samen met de smerige vocalen uiteindelijk niets meer onduidelijk: Marduk is terug, en hoe!

<< vorige volgende >>