Rage - From The Cradle To The Stage

Rage - From The Cradle To The Stage

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Jongens, de tijd vliegt. Zo is het deze maand alweer twintig jaar geleden dat Peavy Wagner de studio indook om zijn eerste plaat 'Prayers Of Steel' op te nemen. Dit deed hij toen weliswaar onder de bandnaam Avenger, maar iedereen weet dat dit gewoon het begin was van Rage. Nu zijn we dus twintig jaar verder. We feliciteren Peavy en Rage van harte met het mooie jubileum, en we vieren dit heugelijke feit samen door thuis lekker hard deze dubbel live cd op te zetten. Biertje erbij en proost!

De zevenentwintig songs op dit album (meer dan twee uur muziek) waren opgenomen begin dit jaar in de Zeche te Bochum (D), en dat hoor je! Ik bedoel hiermee te zeggen: Rage is een band die wel een schare vaste bezoekers heeft opgebouwd, maar wereldwijd kan men niet op een massaal publiek rekenen, en de Zeche is een concertzaal die niet al te groot is, maar wel gezellig vol kan zitten en daardoor een intieme sfeer heeft. Dit was die bewuste avond het geval en dat hoor je dan ook terug op beide cd's. Band en publiek hebben het prima naar de zin, de sfeer is goed en Rage is op dreef. De setlist is een te verwachte bloemlezing annex 'best of live' geworden, waarbij ik wel moet aantekenen dat er vier tracks van het meest recente studio album 'Soundchaser' bij zitten. Verder horen we o.a. heel oud materiaal zoals 'Payers Of Steel' en 'Solitary Man', bekender werk zoals 'Don't Fear The Winter', 'Down', en 'Higher Than The Sky' komen voorbij evenals wat melodieuzer werk zoals 'Days Of December'. Natuurlijk word ook het nodige beukwerk niet vergeten in de vorm van o.a. 'Firestorm' en 'Suicide'.

Al met al zou iedere liefhebber van een degelijke pot hard rock / heavy metal wel wat met dit album moeten kunnen. So far, so good. Ware het niet dat de journalistieke ik in mij toch nog wat kwijt wil. Het drumgeluid is tijdens de roffels wel erg blikkerig, en ook die lange drum en gitaar solo van de heren Terrana en Smolski hadden voor mij achterwege mogen blijven. Maar goed, als ik deze twee songs skip blijft er nog genoeg te genieten over, en daar gaat het tenslotte om.

<< vorige volgende >>