Omnium Gatherum - Years In Waste

Omnium Gatherum - Years In Waste

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : In 2003 vestigde Omnium Gatherum zijn naam definitief in de metal scene. Na een eerste mini cd 'Steal The Light' werd het eerste volledige album 'Spirits And The August Light' overal positief ontvangen. Fins staal op zijn best, zo kunnen we de melodische death metal noemen die enerzijds refereert aan Children Of Bodom en At The Gates maar anderzijds ook elementen van de klassieke heavy metal zoals Iron Maiden bevat.

De opnamen van 'Years In Waste' gingen gepaard met enige spanning. Terwijl de groep al in de studio zat met Nino Laurenne en producer Teemu Aalto, kwam het bericht dat Rage Of Achilles het album niet kon uitbrengen. Gelukkig heeft de band nu onderdak gevonden bij Nuclear Blast. De muziek is harder en meer verpletterend geworden, niet echter zonder de melodie en zelfs bepaalde progressieve elementen over het hoofd te zien. Je kan tal van invloeden gaan opsommen hier, maar het enige wat relevant is, is dat de zes muzikanten er ook nu in geslaagd zijn een kwaliteitsalbum te maken.

De grofkorrelige zang van Antti Filppu bijt lekker van zich af, terwijl de ritmesectie woest om zich heen slaat. Twee gitaristen zorgen onvermoeid voor sierlijke loopjes en daverende riffs in de klassieke heavy metal traditie. Tussen deze vaste waarden ontdekken we heel wat fraaie details. De groep heeft inmiddels getoerd met Children Of Bodom en Zyklon terwijl er voor twee tracks videoclips gemaakt werden.

'Years In Waste' bevat tien compacte tracks vol stomende energie die een breed publiek zullen aanspreken. De eerste drie nummers handhaven een snel tempo met stevig hakkende riffs en prima soleerwerk. In 'Black Seas Cry' neemt de groep wat gas terug. Het nummer groeit op grandioze wijze naar een climax toe met moordende blastbeats. Nummers als 'Gravesilence' en 'The Nolan's Fati' beuken er niet alleen op los, maar bevatten ook nog gitaarsolo's waar je je vingers op breekt. Favoriet is het geheimzinnige 'More Withering'. Nu nog wat toeren op het continent en de bal gaat rollen.

<< vorige volgende >>