Girlschool - Believe

Girlschool - Believe

Label : | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : "Mam, waar is de chocopasta!?” Ian Junior zit verveeld aan de keukentafel en met langere tanden te eten dan zijn melktandjes het eigenlijk kunnen verdragen. Hij háát die zelfgemaakte marmelade. "Ma-ham!” "Nee, Ian m'n kind, vandaag niet. Alleen op woensdag en in het weekend, dat weet je best. Toe, niet zo zeuren en braaf je boterham opeten, anders kom je te laat op school.”

Kim McAuliffe kijkt met een mengeling van tederheid en vermoeidheid naar haar zevenjarig zoontje die slechts met z'n vingers in z'n ontbijt loopt te prieken, zonder dat er ook maar enige vezelstof richting z'n mond gaat. "Anders mag je vanmiddag na school niet mee naar de overbuurvrouw,” voegt Kim er nog even dreigend aan toe. Oei, dat is gemeen, denkt Ian Jr. lichtjes geschrokken. Buurvrouw Jackie is zo leuk en zo lief en ze geeft me altijd van die lekkere snoepjes die mama nooit in huis heeft. Ian Jr. haalt even diep adem en bijt dan met flinke tegenzin en lichte walging diep in z'n boterham. "Okay mum,” geeft hij met volle mond toe aan de chanterende eisen van z'n moeder. "Okay, maar komt tante Enid ook langs? Ik vind haar eigenlijk een beetje eng. Ze heeft van die rare tanden.” Kim bijt even in haar wang om niet in lachen uit te barsten. "Zoiets zeg je niet, Ian-kind. Dat is niet aardig voor tante Enid.” "Yes mum”, zucht Ian Jr. en terwijl hij een volgende hap neemt mompelt hij er nog een zachtjes "en toch is het zo!” achteraan.

"Het is vandaag donderdag,” vervolgt Kim, "dus je weet: vandaag gaat je moeder weer oefenen met buurvrouw Jackie, tante Enid en tante Denise. We gaan weer een plaatje opnemen, net als vroeger. Je weet wel, net zoals datgene wat ik je in de fotoalbums heb laten zien.” Ian Jr. veert op en kijkt met glinsterende oogjes z'n moeder vol trots aan: "Yeah right mama, toen was je toch hartstikke beroemd!? Allemaal mensen die naar je kwamen kijken? Vet megacool hoor! Ga je nu weer net zo beroemd worden als toen? Net zo vet stoer als Pink?” Ian Jr. leeft helemaal op en is z'n half aangegeten, uit elkaar gepulkte boterham volledig vergeten. Wie of wat is Pink, dacht Kim, maar liet dat niet blijken om haar pas herwonnen status van coole moeder niet meteen te grabbel te gooien. "Nou, wie weet kind, wie weet…,” temporiseert Kim de uitbundige reactie van het glunderende kereltje een beetje, en denkt meewarig terug aan de tijden waaraan zij en haar ventje refereren. Het waren de vroege jaren tachtig en goh, dat waren nog eens tijden, verzucht Kim. Wekenlang on the road, elk denkbare knappe hardrocker aan haar voeten, hitlijsten, bier met hectoliters aangeleverd, aandacht in overvloed, spetterende shows, televisie, radio… Het was een fantastische tijd. Je werd dan wel geleefd en had nauwelijks een privé-leven, maar… maar… verdomme, toen wàs ik wel iemand! Wat is daar nu van over… wie kent me nu nog? Kim verbijt een melancholische aanval en denkt aan de positieve dingen in haar huidige leven. Ik heb toch niets te klagen? Ik heb een schat van een kind, de huursubsidie van mijn driekamerwoning heb ik weer voor een jaar verzekerd en het gaat voorspoedig op de moedermavo: volgend jaar moet ik mijn typecursus hebben afgerond en de vereiste diploma's behaald hebben om als parttime secretaresse aan de slag te kunnen. Nee, een alleenstaande bijstandsmoeder heeft het niet makkelijk, maar ze is wel gelukkig. En ik bèn gelukkig, verdorie!”

"Mam, breng je me zo weg?” Ian springt van z'n stoel en de piepende stoelpoten schuren strepen over het goedkope keukenvinyl waardoor Kim uit haar gedachte opschrikt. "Uh, ja… ja natuurlijk schat.” Ze bergt haar gedachtes weer even op in een geheugenlaatje en ruimt de tafel op. Ze kijkt even naar haar kind die richting de gang loopt om zijn jas te pakken. Zo jong en al zo zelfstandig, denkt Kim trots. Dat moet hij van z'n vader hebben. Acht jaar geleden was dat alweer. Hij kwam nog één keer terug, vanuit Californië. Oude verhalen ophalen enzo. Kim's ogen glimmen meewarig. Ja, hij kwam nog één keer: voor old times sake. Ze kijkt weer even naar haar kind. Ik kon toch nooit nee tegen hem zeggen? Please, DO touch! Door en dankzij hem was ze tenslotte in de rock 'n' roll beland. Kim vermant zich en spreekt zichzelf moed toe: C'mon let's go Kim, je kunt het best in je eentje. Voor altijd samen met Ian… Ian Junior nu. Kim pakt haar jas en loopt samen met Ian Jr. naar buiten. "Loop maar vast vooruit, mama sluit de boel even af en komt er zo aan!” Ze steekt de sleutels in de deur, draait een paar keer naar links en staat een moment stil over de beslissing die ze onlangs samen met de drie andere meiden heeft gemaakt. Ze gaan nog één keer ouderwets vlammen. Als een wedstrijd met de duivel die ze zullen gaan winnen ook! Kim draait zich om en loopt het tuinpad af, achter haar zoontje aan. Schouders recht en borst vooruit: Kim voelt zich eventjes heel zelfverzekerd. "Ja, we gaan er nog een keer voor,” zegt ze hardop tegen zichzelf, "we hebben tenslotte toch 'nothing to lose'?”

<< vorige volgende >>