Statetrooper - The Calling

Statetrooper - The Calling

Label : | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Christ : Als je Gary Barden en Pete Way in n band stopt, zou er iedere maand een CD uitkomen denk ik. Way bracht al ongeveer vier albums uit het laatste half jaar, en Barden ook iets in die aard. Bijna al die releases van beide heren waren middelmatig of ronduit slecht. Ik heb zelfs nog het 'genoegen' gehad om de nieuwe CD van Silver te mogen beluisteren voor Lords Of Metal. Nou die plaat was slecht man, niet te zuinig, dus ik was heel sceptisch toen de opper Lord me mailde dat hij nog de nieuwe Statetrooper had liggen. Gewillig als ik ben sla ik uiteraard geen enkele CD af. Je weet pas of iets echt goed of slecht is als je het zelf gehoord hebt, nietwaar? Maar toch, na de gruwel van Silver was ik erg voorzichtig met het beluisteren van de nieuwe Statetrooper.

Gary Barden begon zijn loopbaan als de zanger op de eerste twee platen van de Michael Schenker Group. Na deze albums boterde het eigenlijk niet echt meer tussen Schenker en Barden, en Barden besloot in 1984 maar met MSG te stoppen en richtte vervolgens Statetrooper op. Statetrooper bracht in 1987 hun debuutplaat uit welke redelijk werd ontvangen, maar is eigenlijk nooit veranderd in de klassieker waar Barden op gehoopt heeft. Toch besloot Escape Music vorig jaar het debuutalbum van Statetrooper te remasteren en opnieuw uit te brengen, maar nog steeds werd er niemand echt koud of warm van. Het was gewoon niet echt DE re-issue waar iedereen zat op te wachten. Het klonk wel leuk, maar meer niet.

Recentelijk verscheen echter een geheel nieuwe CD van de band, 'The Calling', en deze staat boordevol melodieuze hardrock met de hoofdletter M. Alle nummers worden gekenmerkt door aanstekelijke melodien, refreinen en veel samenzang. Eigenlijk alles waar wij hardrockers hardrockers voor geworden zijn. Nummers als 'The Calling', 'Casablanca', 'D.O.A.' en 'Twilight's Last Gleaming' zijn allemaal steengoede hardrock nummers, maar het hoogst haalbare wordt uit de doos getrokken door Barden en gitarist Summers met de nummers 'I'm Alive' en 'Marionettes'. Heel kenmerkend voor deze CD was dat toen ik vanmorgen wakker werd, mijn lippen automatisch het fluitdeuntje uit 'Marionettes' begonnen te fluiten. Een goed teken.

<< vorige volgende >>