Age Of Silence - Acceleration

Age Of Silence - Acceleration

Label : The End Records | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Age Of Silence telt bijna heel de bezetting van Winds in de gelederen - alleen gitarist Carl is er hier niet bij - maar de lead vocalen worden verzorgd door Lazare, bekend van Borknagar en Solefald. Nadat de nieuwste Winds CD insloeg als een krachtige meteoriet bij mij, schuif ik 'Acceleration' dan ook met grote verwachtingen in de cd-lader. We hebben hier te maken met een super innovatief project en de biografie noemt het astro metal. Leuke term. Maar er hoeft hier niet gelabeld te worden want dit is gewoon erg gave muziek met heel veel diepgang.

Het is moeilijker te behappen dan Winds, dus raad ik iedereen aan dit meermaals te beluisteren alvorens een goed idee te kunnen vormen. Het is ook harder, koeler en organisch, maar dit heeft alles te maken met het thema van 'Acceleration'. Dat behelst een observatie van de wereld om je heen en meer bepaald de mensen die zich laten leiden door de immer voortrazende maatschappij. Aan de basis van Age Of Silence eersteling lagen een aantal ideeën op gitaar die uitgewerkt zijn door Andy Winter en naar ontplooiing evolueerden door de teksten van Lazare en de muzikale bijdragen van de zes muzikanten.

Het klaterende, heldere pianospel van Andy Winter is ook hier aanwezig, maar op 'Acceleration' maakt hij veeleer gebruik van synthesizers, effecten op jaren zeventig keyboards en andere snufjes. De observerende, onverstoorbare zang van Lazare wordt omringd door muziek die zowel raakvlakken heeft met prog als met blastbeats van death en black metal. Ten dienste van het nummer treffen we in 'Acceleration' ook een sporadische grunt aan. De tempo en sfeerwisselingen zijn velerlei en toch heeft het album een homogeen karakter. Er gaat een onbestemde dreiging uit van het mysterieuze 'A Song For D. Incorporated'. Eén en ander blijft erg vaag zodat men de dreiging niet kan identificeren en deze ongrijpbaar blijft.

Hoogtepunten staan er genoeg op dit album. 'The Flow At 9:30 am' bijvoorbeeld dat zwaar vervormde gitaren laat heersen, maar toch die sprankelende pianoklanken over ons heen strooit als een frisse lenteregen. Een gesproken fragment en akoestisch intermezzo zorgen voor de kers op de taart. Of let op de subtiele maar sublieme toetseneffecten in 'Of Concrete And Glass'. Grandioos!

Even denk ik dat mijn installatie het laat afweten bij het intro van het geniale '90° Angles' maar niets is minder waar want even later weerklinken heldere akoestische gitaren, viool en kent het nummer een meeslepende opbouw die zelfs melancholiek te noemen is. Poëzie begeleid door akoestische gitaar en piano, dat is het gesproken intermezzo van gitarist Kobbergaard dat als 'I No Longer Know If I Am Mad' door het leven gaat. Afgesloten wordt er met 'Synthetic, fabricated, calculated' dat nog eens alle fantastische Age Of Silence karakteristieken in zich draagt. Dit album kan ik aanraden aan eenieder die metal een warm hart toedraagt en open staat om de grenzen van het genre te verleggen. Uniek!

<< vorige volgende >>