Deadsoul Tribe - The January Tree

Deadsoul Tribe - The January Tree

Label : Inside Out | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : WAARSCHUWING: Deze tekst bevat ernstig zoetsappige passages welke het metalhart ernstige schade kan toebrengen. Lezen geschiedt op eigen risico!

Beste Evil Dr. Smith,

Bedankt voor je lieve woorden in je laatste brief, geschreven naar aanleiding van m'n vorige album 'A Murder Of Crows'. Natuurlijk voel ik me ernstig gevleid door je complimenten, welke als een publiekelijke liefdesverklaring viel op te maken. In een adem worden genoemd met gepassioneerde zangers als Daniel Gildenlöw, Mark Lanegan en Damian Wilson is een lovenswaardige vergelijking, sterker nog: ik schijn op jou zelfs een nog diepere indruk te maken dan voornoemde zangers. Dat sterkt mij in het gevoel dat ik inderdaad in vocaal opzicht een stuk gegroeid ben ten opzichte van mijn vorige leven in San Diego, waar ik als het ware in een eeuwigdurende stroom van onvrede door muskieten tot bloedens toe werd leeggezogen. Maar niet alleen vocaal, ook mentaal en fysiek voel ik me gesterkt sinds ik naar Wenen ben verhuisd: een stad dat als een sociale versiering mijn leven omlijst. Ik heb m'n leven weer aardig op de rails gekregen en barst van de inspiratie. Zoveel zelfs, dat nauwelijks tweeënhalf jaar na de eersteling 'Deadsoul Tribe' er nu, strak een jaar na 'A Murder Of Crows', alweer het derde album verschijnt. Nog eentje en ik sta alweer gelijk met m?n vorige, helaas platgewalste en nogal psychotische huwelijk.

Zoals gezegd, ik heb m'n draai goed gevonden. Zeker sinds 'A Murder Of Crows' weet ik exact wat mij ligt en waar ik goed in ben. Zelfverzekerd en overtuigd van m'n eigen kunnen heb ik m'n sterke punten verder ontwikkeld. Natuurlijk, ik grijp regelmatig terug naar patronen die naasten en vrienden van me zullen herkennen, zoals de tribal ritmes, de vloeiende melodielijnen gecombineerd met de donkere, hoekige riffs, de beladen ballads en natuurlijk m'n onafscheidelijk maatje de dwarsfluit. Mocht je daarin teleurgesteld zijn doet mij dat verdriet, want Deadsoul Tribe is wie ik ben. Deadsoul Tribe is niet alleen mijn werk en mijn passie, het is de belichaming van mijn emoties, mijn gevoelens en mijn ziel. En die is absoluut niet dood. Muziek = Liefde. Ik hoop dan ook dat jouw liefde voor mij(n muziek) niet bekoeld is met deze nieuwe episode uit m'n muzikale dagboek. Ik heb er zelfs een nieuwe alinea aan toegevoegd middels de wat industrieel klinkende 'Wings Of Faith', en een oud hoofdstuk overgeschreven in 'Just Like A Timepiece', een passage dat ik schreef toen ik met m'n 'Strange Mind' op het solopad waagde. Dus had je me lief omwille wie ik ben, dan weet ik zeker dat je me nu nog meer lief zal hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik doe het niet om jou te teasen, gek te maken of te verleiden: ik doe slechts m'n stinkende best en kan er weinig aan doen dat jouw hart daardoor wordt gestolen.

Kijk, als je nu een langbenige, hoogblonde, blauwogige vijfentwintigjarige Hollandse studente Culturele Antropologie was, dan zou ik zeggen: kom, we moeten eens een keer wat afspreken. Nu denk ik dat het beter is dat ik me blijf concentreren op het maken van goede, gepassioneerde muziek en jij op fatsoenlijk geschreven recensies. No heart feelings, okay? Sterkte Dr. Smith, en je bent natuurlijk altijd van harte welkom op 9 september in Zoetermeer en/of anders een dag later in de Bosuil te Weert.

Met vriendelijke groet,

Devon Graves

<< vorige volgende >>