Ewigkeit - Radio Ixtlan

Ewigkeit - Radio Ixtlan

Label : Earache | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Waarom makkelijk als het moeilijk kan? Vraag dat maar aan Ewigkeit. Ewigkeit kiest niet voor de eenvoudigste weg. Daarom neemt deze eenmansformatie (ene James Fogarty - Mr. Fog) uit het Engelse Brighton een Duitse bandnaam, een albumtitel en songteksten dat zijn fascinatie voor de Inca's blootlegt, stiekempjes een Doctor Who-sample incorporeert in zijn instrumentale Enlaved/Falkenbach-achtige openingsnummer en de rest van het album vult met een behoorlijk avontuurlijke vorm van melodieuze, slepende en mid-tempo metal dat ergens op het kruispunt ligt van black, death, gothic en industrial.

Nu is dat nog lang niet alles, want Meneer Fog is volgens mij niet vies van een stimulerend hijsje aan een hele grote waterpijp. Hierdoor ligt er bovenop zijn zelf in elkaar gefabriceerde multimetal nog een dikke laag psychedelische spacerockwolken. Soms lijkt het wel alsof je naar een nummer van Hawkwind luistert dat door Killing Joke in een Moonspelljasje wordt gestoken als eerbetoon aan wijlen Quorthon (Bathory) en waarbij Opeth toekijkt of het wel goed wordt uitgevoerd. Daarbij beunt hij nu in het nieuwe bandje van ex-KLF man Jimmy Cauty, dus ook de nodige elektronica is in de muziek van Ewigkeit gemplementeerd. Als de Babylon Zoo van de metal. Volgt U het nog? En toch, en toch hoe geforceerd dit ook klinkt: de muziek klinkt redelijk homogeen en verzandt nergens in ontoegankelijk geknutsel. Zoals de rituele ritmes in het lange en nogal schizofrene 'Journey To Ixtlan' (jammer dat in het begin alleen een drumcomputer even stottert), de groovende riffs in 'Live At Palenque 2012' (waarbij Duizendjarige Rijk-achtige volksmassa's prettig naargeestig door de speakers rollen), of de ingenieus ingevoegde samples van het op zich afgezaagde 'Carmina Burana' in het industrile 'Conquer The Fear': juist door de toevoeging van veel elektronica en samples luistert de psychedelische, industrile death metal met pagan-invloeden erg makkelijk weg. Catchy zelfs. Wellicht een wat vreemde conclusie, gezien de voorafgaande opeenstapeling van de meest uiteenlopende genres, maar dat is inherent aan Ewigkeit. Ewigkeit is 'n beetje vreemd, maar wel lekker!

<< vorige volgende >>