Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Elend - Sunwar The Dead

Elend - Sunwar The Dead

Label : Prophecy Productions | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Muziek is zodanig gevoelsgebonden dat er albums zijn waar je in de stemming moet voor zijn om ze te kunnen appreciëren. Hoort muziek een constante zoektocht te zijn naar nieuwe uitdagingen? Grensverleggend? Indien je instemmend knikt bij deze twee vragen, knoop dan de naam Elend in je oren. Prophecy Productions was altijd al bekend voor zijn aparte releases en hier hebben we er weer een mooi voorbeeld van. 'Sunwar The Dead' is een cd die veel toewijding vraagt van de luisteraar. Je moet eerst enkele uren investeren eer je de schreeuw om aandacht gaat waarderen, want niets is simpel aan dit album. Het is het tweede album van de vijf albums cyclus die gestart werd met 'Winds Devouring Men' (2003).

Elend is zware kost, héél zwaar. Niet in termen van beukende riffs of beestige drums maar op basis van verteerbaarheid. Maar als je je door de sluier van zwartgalligheid heen worstelt, opent zich een wereld van schoonheid. Tekstueel worden persoonlijke thema's vermengd met referenties naar oude Griekse auteurs. Als ik je even vertel dat de drie kernleden worden bijgestaan door vijftig instrumentalisten en vocalisten van het Ensemble Orphique is het een wonder dat er nog voldoende adempauzes zijn.

In 'Chaomphalos' wordt de orkestratie doorkliefd door een hoge sopraan en een beetje geprevel. Muziek als een sluimerende vulkaanuitbarsting. 'Ardour' is furieus en donker, prachtig gezongen door een heldere mannenstem op berustende toon. De plechtig gesproken passages en de Franse taal geven het nummer nog meer elan. Dit is muziek die je beluistert onder de koptelefoon! Dreigende violen beheersen 'Sunwar The Dead', alsof de wolken dreigend samenpakken boven groene weilanden en het onweer onafwendbaar nadert - vertolkt door onheilspellende percussie. Hoed u voor bepaalde ongemakkelijke gevoelens die dit werkje zal oproepen in u. Al heel wat lieflijker klinken de violen in 'Ares In Their Eyes', maar de sterkste troef is de zalvende, serene zang van één van de mannelijke muzikanten. Neem er de chaotische instrumentale uitbarstingen bij, zij benadrukken de momenten van poëtische lyriek. Want 'The Hemlock Sea' lijkt nog het meest op het voordragen van een gedicht. Ik krijg ook wel eens de kriebels van de vergezochte goochelarij met klanken ('La Terre N'aime Pas Le Sang'). Maar meestal kan ik dit album wel waarderen.

Muziek voor een spannend hoorspel. Dit flitste door me heen bij het beluisteren van de kreunende stem, akelige strijkers en aanzwellende orkestratie van 'A Song Of Ashes'. Slechts in het vreemde 'Poliorketika' horen we terug vrouwelijke solozang op de voorgrond. Het lijkt wel of de Apocalyps naderend is en we ons best terugtrekken in serene, kerkelijke gezangen. Na drie volgeschreven velletjes en ettelijke luisterbeurten ben ik er nog niet uit en besluit ik dat 'Sunwar The Dead' een duidelijke schizofrenie in me oproept. Maar de mannelijke zang die het midden houdt tussen Greg Lake en Jim Morrison (vanwege voordracht) is prachtig. Avontuurlijke muziekliefhebbers die niet vies zijn van avant-gardistische, klassieke en bombastische trekjes doen er goed aan zich gaan te verdiepen in de wereld van Elend.

<< vorige volgende >>