Metal Church - The Weight Of The World

Metal Church - The Weight Of The World

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Horst : 'The Weight Of The World'. Zelden is een cd titel beter gekozen dan voor de nieuwe schijf van het legendarische Metal Church. Immers, deze band schreef metal geschiedenis met hun eersteling 'Metal Church' in 1984, welke gerust gerekend mag worden tot n van de beste debuut CD's aller tijden. En sinds die tijd worden Kurt Vanderhoof en zijn bandmaten bij elke muzikale scheet die ze laten, of dat nu met Metal Church is of met side-projects als Vanderhoof, afgerekend op deze klassieker. Voorwaar een ernstige handicap, want zoals Kurt ooit eens tijdens een interview aan mij vertelde: That first albumthe planets must have aligned correctly at the time, it was like cosmically correct. You know, it's so hard to recreate those moments. It happens, but boy, it's a tough one. You can't really plan it. or predict it, you can kinda try and just hope for the best, and that's just what you can do. Back then we were 22 years old or whatever, full of energy kids, and try to recreate that again is like really, really tough.

Degenen onder U die - net als ik - de band door de jaren heen gevolg hebben weten dan ook dat het de heren, ondanks alle goede bedoelingen, niet gelukt is om de magie van weleer nog een keer te herscheppen. Dit betekent natuurlijk niet dat men sinds die tijd alleen maar slechte platen heeft gemaakt, integendeel, en op prima albums als 'The Dark', 'The Human Factor' en 'Blessing In Disguise' kunnen de heren nog oprecht trots zijn. Heel wat trotser in ieder geval dan op het misbaksel getiteld 'Masterpeace' (zelden was een cd titel zo slecht gekozen) uit 1999. De met veel poeha omgeven renie van de antieke Metal Church line-up (inclusief zanger David Wayne) resulteerde als gevolg van financile en persoonlijke problemen in een uiterst slappe en ongenspireerd klinkende plaat die de naam Metal Church absoluut niet waardig was.

Ik had de band daarom maar opgegeven, zeker omdat gitarist Kurt heel erg leuk bezig was met zijn project Vanderhoof, waarin hij muziek maakte in de traditie van de grote jaren 70 rock bands. Mijn verbazing was dan ook redelijk groot toen ik vernam dat er vijf jaar na de laatste Metal Church uitglijder weer een nieuwe schijf aan zat te komen. Een schijf waarop we niet alleen de oudgedienden Kurt Vanderhoof (gitaar) en Kirk Arrington (drums) tegenkomen, maar zowaar ook Jay Reynolds (die in de jaren 80 furore maakte bij Malice) en Ronny Munroe, ooit frontman bij Rottweiler. Daarnaast is ook ene Steve Unger van de partij die de bas voor zijn rekening neemt.

Op papier dus een prima opstelling, maar wat doen de heren in het veld als het er echt om gaat? Nou, ik moet zeggen dat ik een beetje teleurgesteld ben. Als ik eerlijk ben klinkt het songmateriaal een beetje te braaf (van thrash of speed metal is geen sprake), en het wil niet echt spetteren, als je begrijpt wat ik bedoel. Uiteraard weten deze profs heel goed hoe ze hun instrument moeten bespelen, en hier en daar gaan ze echt wel lekker te keer ('Wings Of Tomorrow', 'Leaf Them Behind', 'Weight Of The World'), maar ik mis gewoon de angel, de felheid en een stuk brutaliteit. Waar andere 'oude mannen' wel lieten zien dat dat het feit dat je dichter bij de 40 dan bij de 30 bent niet meteen hoeft te betekenen dat je het rustig aan moet doen (zie Exodus, Hirax, Death Angel, Destruction, Kreator, ik noem maar wat) laat Metal Church het eigenlijk weer liggen. Het is gewoon te lief, te netjes, te zoet en te braaf. Als deze bespreking een band zou betreffen die net zijn eerste stappen in dit genre gezet zou hebben zou ik dit nog door de vingers kunnen zien, maar bij een band die als het ware in de schaduw van zijn verleden staat, een verleden met belangrijk hardere en betere platen, kom ik niet verder dan 70 punten. Met pijn in mijn hart.

<< vorige volgende >>