Lacrimas Profundere - Ave End

Lacrimas Profundere - Ave End

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Hebben jullie dat ook? Favoriete bands die je al jaren in je hart gesloten hebt, brengen een nieuwe cd uit. Je hebt dan toch steeds ook een beetje vrees dat ze de voorgaande geliefde albums niet gaan kunnen evenaren. Stel dat ze plots het Licht gezien hebben en een totaal andere richting uitgaan ter ere van de alternatieve kunstzinnigheid of dat de inspiratie opgedroogd is en ze een schim worden van wat ze eens waren. Gelukkig is dit bij Lacrimas Profundere nog lang niet zo, want 'Ave End' klinkt fris, bevlogen, herkenbaar, maar toch net even anders. Een natuurlijke evolutie van een band die zijn tijd genomen heeft tot de tijd rijp was voor een nieuwe meesterlijke zet.

Het is de vierde cd voor Napalm Records met elf gevoelige tracks die je als 'rock 'n' sad music' zou kunnen bestempelen. Soms doet het me zelfs aan Chris Isaak denken, maar in feite zou ik dit niet mogen schrijven. Ze zullen er misschien niet zo blij mee zijn, want dan vergeten we de harde rockgitaren en de groep verdient betere vergelijkingen. Klonk 'Memorandum' uit 1999 nog hl erg als Anathema, inmiddels hebben ze hun eigen draai toch wel gevonden.

Zanger Christopher heeft een diepe, warme stem waar de weemoed zo van afdruipt. Het zijn sterke melodien in 'One Hope's Evening' en 'To Bleed Or Not To Be' die zich meteen nestelen in je geheugen. Maar ook stevig rocken kunnen ze als de besten. Luister maar eens naar de uitfreakende gitaren in 'Amber Girl' of de wulpse rocker 'Sarah Lou'. Persoonlijk was ik het meest onder de indruk van de diep wanhopige composities 'Testified' en 'Come, solitude'. Dit klinkt huiveringwekkend intens! Even interessant is echter de vervormde electro zang in 'Astronautumn' (leuke woordspeling) die bij momenten erg woest wordt, bijna grunt. In 'Evade' vormt de lijzige zang een mooi contrast met de harde rockbasis en mis vooral niet het imposante, bezwerende 'Black'.

Zo zie je dat angst geen goede raadgever is en dat deze Duitse band met 'Ave End' een album afgeleverd heeft dat je wederom met een gerust hart kunt aanschaffen.

<< vorige volgende >>