Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Abbath - Outstrider

Abbath - Outstrider

Label : Season Of Mist | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Vera : Sinds de clash tussen de titanen zijn er in Noorwegen twee bands ontstaan. Dat werd gerechtelijk vastgesteld en bepaald. Abbath ging zijn weg, de band rond Demonaz mocht de eer opstrijken om via de naam Immortal muzikale exploten uit te brengen in een gewijzigde bezetting. Nadat Abbath al dra met een `Abbath` album kwam, heeft hij niet stilgezeten. Hij verzamelde een nieuwe band rond zich en samen hebben zij het tweede album `Outstrider` gemaakt. Dat is een interessant gegeven. De live bezetting die al geruime tijd Abbath steunt op het podium heeft nu ook inbreng gekregen in de studio. Vooral Ole Andre Farstad is daarbij een sterke pion in het totaalgeluid. Hij was al op enkele tracks van het debuut te horen, maar heeft nu nog meer zeggenschap gekregen. De Italiaanse Mia Wallace zorgt voor stugge baspartijen en Finse drummer Ukri Suvilehto hamert alles als jong veulen aan elkaar.

Fans hebben nu eigenlijk twee bands die ze als fervente aanhanger kunnen volgen. Want ook al bevat het materiaal op `Outstrider` een keur aan melodieuze, typische classic heavy metal gitaarsolo`s van medecomponist Ole, het is meer dan duidelijk dat we hier met zijne Doom Occulta te maken hebben. Zijn snibbige, scherpe stem, zijn mathematische riffs, zijn ijskoud genoegen om de wereld terug te betrekken bij zijn kunst, het is allemaal aanwezig op `Outstrider` dat na een diffuus intro voortvarend van start gaat met `Calm In Ire (Of Hurricane)`. We zitten meteen in het oog van de orkaan met een ijskoude begeestering, eigen aan Abbath. Songs als het snel rockende `Bridge Of Spasms`, het onverdroten `The Artifex` of `Harvest Pyre` verkondigen volop de energie van deze nieuwe constellatie. O ja, er zijn momenten waarop summiere akoestische gitaren even de ruimte krijgen (in `Land Of Khem` en titelsong `Outstrider`), maar meestal is dit het vertrouwde stugge geluid. De vocale inbreng van de meester wordt even avontuurlijk tijdens `Scythewinder`, maar het meest epische nummer is ongetwijfeld `Hecate` met enige orkestratie. Abbath heeft als afsluiter een Bathory cover voor ons in petto. Niet echt verrassend, maar wel degelijk gebracht. Het betreft hier `Pace `till Death` van `Blood Fire Death` (1988). Zijn nieuwe loopbaan kan een tweede leven gaan leiden!

<< vorige volgende >>